Interakcje Benosen z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Benosen należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, w tym lekach wydawanych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych. Doksylamina może wchodzić w interakcje z wieloma różnymi grupami leków, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapii.

Leki, których działanie może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania z Benosen:

• Leki działające ośrodkowo: leki psychotropowe, leki nasenne, leki przeciwbólowe, leki znieczulające, leki przeciwpadaczkowe – ich łączne stosowanie z doksylaminą może prowadzić do nadmiernej sedacji i depresji ośrodkowego układu nerwowego.
• Leki o działaniu przeciwcholinergicznym: biperyden (stosowany w leczeniu choroby Parkinsona), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory MAO (stosowane w leczeniu depresji) – ich łączne stosowanie może prowadzić do zagrażającego życiu paraliżu jelit, zatrzymania moczu oraz ostrego zwiększenia ciśnienia wewnątrz oka.

Leki, których działanie może ulec zmniejszeniu:

• Fenytoina: stosowana w leczeniu drgawek – doksylamina może zmniejszać jej skuteczność terapeutyczną.
• Neuroleptyki: stosowane w leczeniu chorób psychicznych – ich działanie może być osłabione przy jednoczesnym stosowaniu z Benosen.

Szczególne interakcje wymagające ostrożności:

• Leki przeciwnadciśnieniowe działające na ośrodkowy układ nerwowy (guanabenz, klonidyna, alfa-metylodopa) – może wystąpić zwiększone uczucie zmęczenia i osłabienia.
• Leki ototoksyczne (uszkadzające narząd słuchu): karboplatyna, cisplatyna (stosowane w leczeniu nowotworów), chlorochina (stosowana w leczeniu malarii), aminoglikozydy, erytromycyna – doksylamina może maskować objawy początkowego uszkodzenia ucha wewnętrznego. U pacjentów przyjmujących te leki należy regularnie przeprowadzać badania słuchu.
• Leki wydłużające odstęp QT: niektóre leki stosowane w leczeniu arytmii, niektóre antybiotyki, niektóre leki przeciwmalaryczne, niektóre leki przeciwhistaminowe, niektóre leki obniżające stężenie lipidów, niektóre leki neuroleptyczne – ich łączne stosowanie może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Inhibitory cytochromu P-450 (pochodne azolu, makrolidy) – mogą zmniejszać eliminację doksylaminy z organizmu.
• Leki powodujące zaburzenia elektrolitowe (np. niektóre leki moczopędne powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemia) – zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Bezwzględnie przeciwwskazane połączenia:

• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO): moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, izokarboksazyd, linezolid, błękit metylenowy, prokarbazyna, rasagilina, selegilina – łączne stosowanie może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi, nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeń oddychania. Nie należy przyjmować Benosen razem z inhibitorami MAO.
• Alkohol: ma działanie addytywne z doksylaminą i innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. W trakcie stosowania leku należy całkowicie unikać spożywania alkoholu.

Inne ważne interakcje:

• Adrenalina (epinefryna): nie należy podawać adrenaliny podczas stosowania doksylaminy, ponieważ może to powodować rozszerzanie naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia krwi oraz przyspieszenie akcji serca.
• Leki opioidowe: barbiturany, leki nasenne, uspokajające, przeciwlękowe, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne – mają działanie sumujące się z doksylaminą.

Wpływ na badania diagnostyczne:

Benosen może wpływać na wyniki testów skórnych wykonywanych w celu rozpoznania alergii. Zaleca się odstawienie leku na co najmniej 3 dni przed planowanym badaniem, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników testów.

Ze względu na złożoność interakcji lekowych, każdy pacjent planujący rozpoczęcie stosowania Benosen powinien przedstawić lekarzowi lub farmaceucie kompletną listę przyjmowanych leków, aby umożliwić ocenę potencjalnych interakcji i dostosowanie terapii w razie potrzeby.