Interakcje Bendamustine Zentiva z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Bendamustyna |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Zentiva, k.s. |
| Kod ATC | L01AA09 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio lub planowanych do przyjęcia. Ma to szczególne znaczenie w przypadku preparatów wpływających na układ krwiotwórczy i odpornościowy.
Stosowanie bendamustyny w skojarzeniu z innymi lekami hamującymi powstawanie krwi w szpiku kostnym (innymi cytostatykami) może nasilać działanie mielosupresyjne, prowadząc do głębszego zmniejszenia liczby krwinek. Takie skojarzenia są jednak często stosowane celowo w ramach złożonych schematów chemioterapii i wymagają ścisłego monitorowania parametrów krwi oraz dostosowywania dawek przez doświadczonego onkologa.
W przypadku stosowania bendamustyny w połączeniu z lekami wpływającymi na odpowiedź immunologiczną, ich efekt immunosupresyjny może się nasilać. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych, oraz wpływać na skuteczność szczepień ochronnych.
Leki cytostatyczne mogą zmniejszać skuteczność szczepień żywymi szczepionkami (np. przeciwko odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej, gruźlicy). Dodatkowo zwiększają ryzyko wystąpienia ciężkich zakażeń po takich szczepieniach. Z tego powodu szczepienie przeciwko żółtej febrze jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania bendamustyny. W trakcie leczenia cytostatykami szczepienia żywymi szczepionkami są odradzane lub wymagają szczególnej ostrożności i oceny przez lekarza.
Podczas leczenia bendamustyną szczególną uwagę należy zwrócić na leki kardiotoksyczne i nefrotoksyczne, ponieważ bendamustyna może wywoływać zaburzenia czynności serca oraz nerek. W dokumentacji produktu wymieniono przypadki zawału serca, niewydolności serca oraz niewydolności nerek, dlatego jednoczesne stosowanie leków potencjalnie obciążających te narządy wymaga wzmożonej czujności i regularnego monitorowania ich funkcji. Wszystkie decyzje dotyczące skojarzeń lekowych powinny być podejmowane przez lekarza prowadzącego po dokładnej ocenie profilu bezpieczeństwa i oczekiwanych korzyści terapeutycznych.
