Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ampicylina |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A. |
| Kod ATC | J01CA01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie | Antybiotyki, Leki przeciwpasożytnicze, przeciwpierwotniakowe i przeciwrobacze |
Dawkowanie Ampitar - jak stosować?
Ampitar jest podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny w warunkach szpitalnych. Lek może być podawany w postaci wstrzyknięcia domięśniowego, wstrzyknięcia dożylnego, wlewu dożylnego przerywanego lub ciągłej infuzji dożylnej. Dawkowanie określa lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stopień nasilenia zakażenia, rodzaj drobnoustroju wywołującego zakażenie, wiek i masę ciała pacjenta.
Dorośli – wstrzyknięcie domięśniowe: Standardowa dawka wynosi 500 mg podawane 4 razy na dobę. Do podania domięśniowego rozpuszcza się 1 g proszku w 4 mL wody do wstrzykiwań.
Dorośli – wstrzyknięcie dożylne: Dawkowanie wynosi od 500 mg do 2 g podawane 4-6 razy na dobę. Dawkę 2 g należy wstrzykiwać powoli przez co najmniej 3-4 minuty. Do wstrzyknięcia dożylnego 1 g proszku rozpuszcza się w 10 mL wody do wstrzykiwań, a 2 g proszku w 20 mL wody do wstrzykiwań. W razie konieczności można podawać dożylnie większe dawki niż zalecane.
Dorośli – ciągła infuzja dożylna: Dawkowanie wynosi od 6 do 12 g na dobę. W miarę możliwości należy zastosować pompę infuzyjną. Do przygotowania infuzji ciągłej 2 g proszku rozpuszcza się w 15 mL wody do wstrzykiwań, a otrzymany roztwór dodaje do 500 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%). Roztwór sporządza się w pojemniku poliolefinowym.
Dorośli – wlew dożylny przerywany: Dawkowanie wynosi 2 g podawane 4-6 razy na dobę. Do wlewu przerywanego 1 g proszku rozpuszcza się w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%), a 2 g proszku w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań. Roztwór sporządza się w pojemnikach poliolefinowych.
Dzieci – wstrzyknięcie domięśniowe: Dawkowanie wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę. Dawkę dobową należy podzielić na cztery dawki podawane w odstępach 6-godzinnych. U noworodków i wcześniaków zaleca się podawanie 25-50 mg/kg w dwóch dawkach podzielonych.
Dzieci – podanie dożylne: W ciężkich zakażeniach dawkowanie wynosi 100-200 mg/kg masy ciała na dobę. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkę dożylną u dzieci można w razie konieczności zwiększyć do 400 mg/kg masy ciała na dobę, podzieloną na cztery dawki.
Profilaktyka zapalenia wsierdzia: U dorosłych można podać 2 g dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem. U dzieci można podać 50 mg/kg dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem.
Pacjenci z niewydolnością nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 30 mL/min. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej wynoszącym 30 mL/min i mniej zaleca się zmniejszenie dawki. Przy klirensie kreatyniny wynoszącym od 20 do 30 mL/min należy zmniejszyć zwykle stosowaną dawkę do ⅔, a przy klirensie kreatyniny poniżej 20 mL/min do ⅓. Z reguły u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie należy przekraczać dawki 1 g ampicyliny co 8 godzin.
Roztwór po sporządzeniu należy zużyć natychmiast. W przypadku długotrwałego leczenia (powyżej 2-3 tygodni) należy monitorować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Zbyt wczesne przerwanie leczenia może pogorszyć wynik terapii lub doprowadzić do nawrotu zakażenia, dlatego należy postępować ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza.
