Dawkowanie Amglidia - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaGlibenklamid
Postać farmaceutycznaZawiesina doustna
Podmiot odpowiedzialnyAMMTeK
Kod ATCA10BB01
ProceduraCEN
Kategorie

Amglidia jest dostępny w dwóch mocach – 0,6 mg/ml oraz 6 mg/ml – co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania do masy ciała dziecka. Wybór odpowiedniej mocy oraz wielkości opakowania ze strzykawką należy do lekarza prowadzącego.

Dawkowanie początkowe:

Dawka początkowa wynosi 0,2 mg glibenklamidu na kilogram masy ciała dziecka na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych po 0,1 mg/kg. Wraz ze stopniowym zwiększaniem dawki glibenklamidu zazwyczaj możliwe jest zmniejszenie dawki insuliny otrzymywanej przez pacjenta, a następnie całkowite jej odstawienie.

Modyfikacja dawkowania:

W razie potrzeby można stosować większe dawki preparatu, podawane do czterech razy na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, na podstawie regularnych pomiarów stężenia glukozy we krwi, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Samodzielna modyfikacja dawek glibenklamidu lub insuliny jest niedopuszczalna bez konsultacji z lekarzem.

Sposób podawania zawiesiny doustnej:

  • Preparat należy podawać zawsze 15 minut przed karmieniem dziecka
  • Lek należy podawać o stałych porach każdego dnia w celu zachowania regularności terapii
  • Zawiesina jest gotowa do użycia i nie wymaga wstrząsania przed podaniem
  • Do odmierzania dawki służy dołączona strzykawka doustna z podziałką – strzykawka 1 ml (cienka, mała, z podziałką co 0,05 ml) lub strzykawka 5 ml (gruba, długa, z podziałką co 0,1 ml)
  • Nie wolno używać innych strzykawek niż te dostarczone z lekiem

Technika podawania:

  • Jeśli dziecko nie śpi, należy umieścić je w pozycji półsiedzącej, z główką opartą na ramieniu opiekuna
  • Wsunąć około 1 cm strzykawki do ust dziecka, opierając ją o wewnętrzną stronę policzka
  • Pozwolić dziecku ssać zawiesinę; jeśli dziecko nie ssie, powoli nacisnąć tłok, aby lek sączył się do ust
  • Nie kłaść dziecka bezpośrednio po podaniu – odczekać, aż połknie lek, przed ułożeniem w pozycji leżącej

Postępowanie w przypadku wymiotów:

  • W przypadku słabych wymiotów lekarz może przepisać lek przeciwwymiotny i kontynuować terapię
  • Jeśli wymioty wystąpią w ciągu 30 minut od podania leku, można podać nową dawkę
  • Jeśli wymioty wystąpią po upływie 30 minut od podania, nie należy podawać dodatkowej dawki
  • W przypadku silnych wymiotów lekarz powinien monitorować ketonemię i ketonurię; w razie potrzeby może ponownie wprowadzić insulinoterapię do czasu ustąpienia wymiotów

Przygotowanie strzykawki:

  • Otworzyć butelkę, odkręcając i wciskając w dół nakrętkę zabezpieczającą
  • Mocno nałożyć adapter na butelkę trzymaną pionowo
  • Nasadzić strzykawkę na adapter, obrócić całość do góry dnem
  • Odciągnąć tłok do pożądanej objętości, wcisnąć go w celu usunięcia pęcherzyków powietrza, a następnie ponownie odciągnąć do właściwej kreski
  • Obrócić butelkę szyjką do góry i wyjąć strzykawkę
  • Po podaniu leku zamknąć butelkę i wypłukać strzykawkę wodą, wytrzeć do sucha

Przydatne zasoby