Dawkowanie Amglidia - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Glibenklamid |
| Postać farmaceutyczna | Zawiesina doustna |
| Podmiot odpowiedzialny | AMMTeK |
| Kod ATC | A10BB01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Amglidia jest dostępny w dwóch mocach – 0,6 mg/ml oraz 6 mg/ml – co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania do masy ciała dziecka. Wybór odpowiedniej mocy oraz wielkości opakowania ze strzykawką należy do lekarza prowadzącego.
Dawkowanie początkowe:
Dawka początkowa wynosi 0,2 mg glibenklamidu na kilogram masy ciała dziecka na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych po 0,1 mg/kg. Wraz ze stopniowym zwiększaniem dawki glibenklamidu zazwyczaj możliwe jest zmniejszenie dawki insuliny otrzymywanej przez pacjenta, a następnie całkowite jej odstawienie.
Modyfikacja dawkowania:
W razie potrzeby można stosować większe dawki preparatu, podawane do czterech razy na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, na podstawie regularnych pomiarów stężenia glukozy we krwi, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Samodzielna modyfikacja dawek glibenklamidu lub insuliny jest niedopuszczalna bez konsultacji z lekarzem.
Sposób podawania zawiesiny doustnej:
- Preparat należy podawać zawsze 15 minut przed karmieniem dziecka
- Lek należy podawać o stałych porach każdego dnia w celu zachowania regularności terapii
- Zawiesina jest gotowa do użycia i nie wymaga wstrząsania przed podaniem
- Do odmierzania dawki służy dołączona strzykawka doustna z podziałką – strzykawka 1 ml (cienka, mała, z podziałką co 0,05 ml) lub strzykawka 5 ml (gruba, długa, z podziałką co 0,1 ml)
- Nie wolno używać innych strzykawek niż te dostarczone z lekiem
Technika podawania:
- Jeśli dziecko nie śpi, należy umieścić je w pozycji półsiedzącej, z główką opartą na ramieniu opiekuna
- Wsunąć około 1 cm strzykawki do ust dziecka, opierając ją o wewnętrzną stronę policzka
- Pozwolić dziecku ssać zawiesinę; jeśli dziecko nie ssie, powoli nacisnąć tłok, aby lek sączył się do ust
- Nie kłaść dziecka bezpośrednio po podaniu – odczekać, aż połknie lek, przed ułożeniem w pozycji leżącej
Postępowanie w przypadku wymiotów:
- W przypadku słabych wymiotów lekarz może przepisać lek przeciwwymiotny i kontynuować terapię
- Jeśli wymioty wystąpią w ciągu 30 minut od podania leku, można podać nową dawkę
- Jeśli wymioty wystąpią po upływie 30 minut od podania, nie należy podawać dodatkowej dawki
- W przypadku silnych wymiotów lekarz powinien monitorować ketonemię i ketonurię; w razie potrzeby może ponownie wprowadzić insulinoterapię do czasu ustąpienia wymiotów
Przygotowanie strzykawki:
- Otworzyć butelkę, odkręcając i wciskając w dół nakrętkę zabezpieczającą
- Mocno nałożyć adapter na butelkę trzymaną pionowo
- Nasadzić strzykawkę na adapter, obrócić całość do góry dnem
- Odciągnąć tłok do pożądanej objętości, wcisnąć go w celu usunięcia pęcherzyków powietrza, a następnie ponownie odciągnąć do właściwej kreski
- Obrócić butelkę szyjką do góry i wyjąć strzykawkę
- Po podaniu leku zamknąć butelkę i wypłukać strzykawkę wodą, wytrzeć do sucha
