Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPranobeks inozyny
Postać farmaceutycznaSyrop
Podmiot odpowiedzialnyZakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Kod ATCJ05AX05
ProceduraDCP
KategorieLeki na opryszczkę i zajady, Leki przeciwwirusowe

Skutki uboczne AKVIR o smaku truskawkowym

Jak każdy lek, AKVIR o smaku truskawkowym może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane zgrupowane według częstości występowania.

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia)
  • zwiększenie stężenia kwasu moczowego w moczu (hiperurykozuria)

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • ból głowy
  • zawroty głowy
  • świąd skóry
  • wysypka skórna
  • ból stawów
  • wymioty
  • nudności
  • dyskomfort w nadbrzuszu
  • zmęczenie
  • złe samopoczucie
  • zwiększenie stężenia mocznika we krwi
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • nerwowość
  • senność
  • trudności w zasypianiu (bezsenność)
  • biegunka
  • zaparcie
  • zwiększona objętość moczu (wielomocz)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • obrzęk naczynioruchowy – ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, co może prowadzić do trudności w połykaniu i oddychaniu
  • nadwrażliwość
  • pokrzywka
  • reakcja anafilaktyczna – nagła, zagrażająca życiu reakcja alergiczna dotycząca całego ciała
  • zaczerwienienie skóry (rumień)
  • ból w nadbrzuszu

Należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpi którykolwiek z następujących objawów reakcji alergicznej:

  • nagle pojawiający się świszczący oddech
  • trudności z oddychaniem
  • obrzęk powiek, twarzy lub warg
  • wysypka lub świąd, zwłaszcza jeżeli dotyczą całego ciała

W przypadku długotrwałego leczenia (3 miesiące lub dłużej) lekarz zaleci regularne badania kontrolne krwi oraz monitorowanie czynności nerek i wątroby. Podczas długotrwałej terapii mogą tworzyć się kamienie nerkowe związane ze zwiększonym wydalaniem kwasu moczowego.