Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Pranobeks inozyny |
| Postać farmaceutyczna | Syrop |
| Podmiot odpowiedzialny | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Kod ATC | J05AX05 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie | Leki na opryszczkę i zajady, Leki przeciwwirusowe |
Skutki uboczne AKVIR o smaku truskawkowym
Jak każdy lek, AKVIR o smaku truskawkowym może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane zgrupowane według częstości występowania.
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia)
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego w moczu (hiperurykozuria)
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy
- zawroty głowy
- świąd skóry
- wysypka skórna
- ból stawów
- wymioty
- nudności
- dyskomfort w nadbrzuszu
- zmęczenie
- złe samopoczucie
- zwiększenie stężenia mocznika we krwi
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- nerwowość
- senność
- trudności w zasypianiu (bezsenność)
- biegunka
- zaparcie
- zwiększona objętość moczu (wielomocz)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- obrzęk naczynioruchowy – ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, co może prowadzić do trudności w połykaniu i oddychaniu
- nadwrażliwość
- pokrzywka
- reakcja anafilaktyczna – nagła, zagrażająca życiu reakcja alergiczna dotycząca całego ciała
- zaczerwienienie skóry (rumień)
- ból w nadbrzuszu
Należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpi którykolwiek z następujących objawów reakcji alergicznej:
- nagle pojawiający się świszczący oddech
- trudności z oddychaniem
- obrzęk powiek, twarzy lub warg
- wysypka lub świąd, zwłaszcza jeżeli dotyczą całego ciała
W przypadku długotrwałego leczenia (3 miesiące lub dłużej) lekarz zaleci regularne badania kontrolne krwi oraz monitorowanie czynności nerek i wątroby. Podczas długotrwałej terapii mogą tworzyć się kamienie nerkowe związane ze zwiększonym wydalaniem kwasu moczowego.
