Clemastinum WZF - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Clemastinum WZF?

Clemastinum WZF to lek przeciwalergiczny zawierający klemastyną, która należy do grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Substancja ta działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do łagodzenia objawów reakcji alergicznych. Histamina jest związkiem uwalnianym podczas reakcji alergicznej i odpowiada za powstawanie takich dolegliwości jak swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk czy zwiększone wydzielanie. Blokując jej działanie, klemastyna skutecznie zmniejsza nasilenie tych objawów.

Lek stosuje się w różnych postaciach farmaceutycznych, co pozwala na dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta i sytuacji klinicznej. Roztwór do wstrzykiwań znajduje zastosowanie w nagłych przypadkach u dorosłych – jako leczenie wspomagające we wstrząsie anafilaktycznym oraz obrzęku naczynioruchowym, gdzie objawy mogą obejmować nagłe obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk skóry, warg, języka czy gardła powodujący duszność. Stosuje się go również zapobiegawczo przed zabiegami mogącymi wywołać uwolnienie histaminy w organizmie, aby zapobiec wystąpieniu nasilonych reakcji alergicznych.

Tabletki i syrop przeznaczone są do stosowania przewlekłego u dorosłych i dzieci, szczególnie w leczeniu objawów dotyczących skóry i błony śluzowej nosa. Lek łagodzi objawy związane z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, takie jak zatkany nos, wodnista wydzielina z nosa, swędzenie nosa, częste kichanie oraz objawy oczne – zaczerwienienie, łzawienie i swędzenie oczu. Jest również wskazany w terapii schorzeń skórnych o podłożu alergicznym.

W zakresie schorzeń dermatologicznych Clemastinum WZF znajduje zastosowanie w leczeniu kontaktowego zapalenia skóry, które objawia się zaczerwienieniem, swędzeniem skóry z tworzeniem pęcherzyków, pęknięć, a w ciężkich przypadkach nawet owrzodzeń. Lek łagodzi objawy pokrzywki – schorzenia charakteryzującego się występowaniem swędzących, wypukłych zmian skórnych przypominających oparzenie pokrzywą. Stosuje się go również w terapii świądu skóry różnego pochodzenia oraz wyprysku atopowego, którego objawy to suchość, zaczerwienienie, łuszczenie i intensywne swędzenie skóry.

Kolejnym wskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) – nagły, ograniczony obrzęk skóry i błon śluzowych, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, gardła, a w niektórych przypadkach również narządów wewnętrznych. Ten stan może być potencjalnie groźny, szczególnie gdy dotyczy dróg oddechowych. Postać iniekcyjna leku jest szczególnie przydatna w nagłych sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie działanie, natomiast formy doustne znajdują zastosowanie w profilaktyce nawrotów i łagodzeniu przewlekłych objawów alergicznych. Warto podkreślić, że lek działa objawowo – nie leczy przyczyny alergii, ale łagodzi jej objawy, poprawiając komfort życia pacjentów.

Aktualna ulotka leku Clemastinum WZF

Jaki jest skład Clemastinum WZF, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest klemastyna w postaci klemastyny fumaranu. Zawartość substancji czynnej różni się w zależności od postaci farmaceutycznej:

• Roztwór do wstrzykiwań (1 mg/ml): każdy ml roztworu zawiera 1 mg klemastyny; w jednej ampułce 2 ml znajduje się 2 mg substancji czynnej
• Tabletki (1 mg): jedna tabletka zawiera 1 mg klemastyny
• Syrop (1 mg/10 ml): 10 ml syropu zawiera 1 mg klemastyny, co oznacza że 2,5 ml syropu zawiera 0,25 mg substancji czynnej

Roztwór do wstrzykiwań zawiera następujące substancje pomocnicze: sorbitol, etanol 96%, glikol propylenowy, sodu cytrynian dwuwodny oraz wodę do wstrzykiwań. W jednej ampułce 2 ml znajduje się 90 mg sorbitolu, 140 mg alkoholu (etanolu 96%) oraz 600 mg glikolu propylenowego.

Tabletki zawierają jako substancje pomocnicze: laktozę jednowodną, skrobię ryżową, powidon K-25, magnezu stearynian oraz talk.

Syrop zawiera szereg substancji pomocniczych: esencję brzoskwiniową, esencję cytrynową, sacharynę sodową (E 954), propylu parahydroksybenzoesan (E 216), metylu parahydroksybenzoesan (E 218), disodu fosforan dwunastowodny, potasu diwodorofosforan, etanol 96%, glikol propylenowy, sorbitol (E 420) oraz wodę oczyszczoną. W każdym ml syropu znajduje się 350 mg sorbitolu, 50 mg alkoholu (etanolu 96%) oraz 75,52 mg glikolu propylenowego.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Clemastinum WZF?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, który zdecyduje o dalszym postępowaniu. Objawy przedawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta.

U dzieci po przyjęciu zbyt dużej dawki mogą wystąpić następujące objawy:

• Pobudzenie i omamy
• Bezład ruchowy (ataksja) i zaburzenia koordynacji ruchowej
• Drżenia mięśniowe i ruchy mimowolne
• Przegrzanie organizmu
• Sinica (zasinienie skóry i błon śluzowych)
• Drgawki
• Narastające trudności z oddychaniem
• Nasilające się zaburzenia krążenia i oddychania, które mogą prowadzić do zahamowania tych czynności

Ponadto mogą pojawić się objawy cholinolityczne, takie jak:

• Suchość w ustach
• Rozszerzenie źrenic
• Zaczerwienienie twarzy
• Podwyższenie temperatury ciała

U dorosłych częściej występują zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego przejawiające się sennością, a w ciężkich przypadkach nawet śpiączką. Mogą również wystąpić inne objawy wymienione powyżej.

W przypadku roztworu do wstrzykiwań podawanego przez personel medyczny jest mało prawdopodobne przedawkowanie, jednak należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli wystąpią niepokojące objawy. Nie ma specyficznego antidotum na przedawkowanie klemastyny – leczenie jest objawowe i podtrzymujące. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja i monitorowanie podstawowych funkcji życiowych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Clemastinum WZF – czy mogę spożywać alkohol?

Jedzenie nie wpływa w zauważalny sposób na wchłanianie leku, dlatego tabletki i syrop można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, w zależności od preferencji pacjenta. Nie ma konieczności stosowania leku na pusty żołądek ani bezpośrednio po posiłku.

Podczas przyjmowania Clemastinum WZF nie należy pić alkoholu. Zakaz ten dotyczy wszystkich postaci leku. Jednoczesne spożycie alkoholu i klemastyny może nasilić działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, co zwiększa ryzyko wystąpienia takich objawów jak:

• Nadmierna senność
• Zmęczenie i osłabienie
• Zaburzenia koncentracji
• Zawroty głowy
• Spowolnienie psychoruchowe
• Zaburzenia koordynacji ruchowej

Warto zwrócić uwagę, że zarówno syrop, jak i roztwór do wstrzykiwań zawierają w swoim składzie etanol (alkohol). W syropie znajduje się 50 mg alkoholu w każdym ml, co odpowiada mniej niż 2 ml piwa lub 1 ml wina na każdy ml syropu. W roztworze do wstrzykiwań znajduje się 140 mg alkoholu w jednej ampułce 2 ml, co jest równoważne mniej niż 3 ml piwa i około 1 ml wina. Chociaż mała ilość alkoholu w tych preparatach prawdopodobnie nie będzie powodowała zauważalnych skutków, może ona zmieniać działanie innych leków, dlatego jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Czy można stosować Clemastinum WZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

W okresie ciąży lek może być stosowany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Decyzję o zastosowaniu Clemastinum WZF w okresie ciąży podejmuje wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjentki i wskazań do leczenia. Nie należy stosować leku we własnym zakresie bez konsultacji lekarskiej.

W okresie karmienia piersią nie należy stosować leku. Klemastyna w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego i może spowodować wystąpienie działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Do możliwych działań niepożądanych u noworodka należą:

• Nadmierna senność
• Pobudzenie lub niepokój
• Zaburzenia ssania
• Trudności w karmieniu

Jeśli istnieje konieczność zastosowania leku u karmiącej matki, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią na czas leczenia. Decyzję taką należy podjąć wspólnie z lekarzem, biorąc pod uwagę znaczenie leku dla matki oraz potencjalne ryzyko dla dziecka. Po zakończeniu terapii i eliminacji leku z organizmu matki można rozważyć powrót do karmienia piersią po konsultacji z lekarzem.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)