Ilaris

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Ilaris?

Ilaris (kanakinumab) to biotechnologiczny lek biologiczny należący do grupy inhibitorów interleukiny. Substancja czynna – kanakinumab – jest przeciwciałem monoklonalnym, które blokuje aktywność interleukiny-1 beta (IL-1 beta), białka prozapalnego występującego w nadmiernych stężeniach w różnych chorobach zapalnych. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu się z IL-1 beta i zapobieganiu jej oddziaływaniu z receptorami, co prowadzi do zmniejszenia nasilenia procesów zapalnych w organizmie.

Preparat jest stosowany w leczeniu zespołów gorączek nawrotowych, do których należą okresowe zespoły zależne od kriopiryny (CAPS), w tym zespół Muckle-Wellsa (MWS), noworodkowa zapalna choroba wieloukładowa (NOMID/CINCA) oraz ostra postać rodzinnego, wywołanego zimnem zespołu autoimmunologicznego (FCAS/FCU) z objawami innymi niż pokrzywkowa wysypka skórna. W tych rzadkich chorobach autozapalnych organizm wytwarza nadmierne ilości IL-1 beta, co manifestuje się nawracającą gorączką, bólami głowy, przewlekłym zmęczeniem, charakterystyczną wysypką skórną oraz dolegliwościami bólowymi stawów i mięśni.

Kolejnym wskazaniem jest gorączka okresowa związana z defektem receptora dla czynnika martwicy nowotworów (TRAPS) oraz zespół hiperimmunoglobulinemii D (HIDS), znany również jako niedobór kinazy mewalonowej (MKD). Preparat stosuje się także w leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej (FMF), gdzie może być podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z kolchicyną, jeśli lekarz uzna takie połączenie za wskazane. We wszystkich tych zespołach gorączek nawrotowych hamowanie aktywności IL-1 beta przez kanakinumab prowadzi do redukcji objawów chorobowych.

Lek znajduje zastosowanie w terapii aktywnej postaci choroby Stilla, obejmującej chorobę Stilla z początkiem w wieku dorosłym (AOSD) oraz układowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (SJIA) u pacjentów w wieku od 2 lat, u których leczenie innymi lekami nie przyniosło wystarczających efektów. Choroba Stilla to stan zapalny powodujący ból, obrzęk i zapalenie jednego lub wielu stawów, któremu towarzyszą wysypka skórna i gorączka. Kanakinumab może być stosowany jako monoterapia lub w skojarzeniu z metotreksatem, blokując działanie IL-1 beta, która odgrywa kluczową rolę w procesie zapalnym związanym z tą chorobą.

Ostatnim wskazaniem jest leczenie objawów częstych napadów dnawego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów, gdy inne metody terapeutyczne okazały się niewystarczające. Dnawe zapalenie stawów wywołane jest odkładaniem się kryształów moczanu w stawach, co prowadzi do nadmiernego wytwarzania IL-1 beta. W konsekwencji pojawia się nagły, ostry ból, uczucie ciepła i obrzęk dotkniętych stawów. Hamowanie aktywności IL-1 beta przez preparat może złagodzić te charakterystyczne objawy napadów dny moczanowej. Lek jest wskazany u dorosłych oraz dzieci w wieku od 2 lat, w zależności od konkretnego schorzenia.

Aktualna ulotka leku Ilaris

Jaki jest skład Ilaris, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest kanakinumab – przeciwciało monoklonalne należące do inhibitorów interleukiny. Lek dostępny jest w trzech postaciach farmaceutycznych o różnym składzie substancji pomocniczych:

Roztwór do wstrzykiwań w fiolce (150 mg/ml): każda fiolka zawiera 150 mg kanakinumabu w 1 ml roztworu. Substancje pomocnicze to mannitol, histydyna, histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór jest przezroczysty do opalizującego, bezbarwny do brązowawo-żółtego. Fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użytku.

Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu (150 mg): każdy wstrzykiwacz zawiera 150 mg kanakinumabu w 1 ml roztworu. Skład substancji pomocniczych jest identyczny jak w postaci fiolki – mannitol, histydyna, histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór charakteryzuje się analogicznymi cechami fizycznymi. Wstrzykiwacz jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku.

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (150 mg): każda fiolka zawiera 150 mg kanakinumabu. Po odtworzeniu każdy ml roztworu zawiera 150 mg substancji czynnej. W tej postaci substancje pomocnicze to sacharoza, histydyna, histydyny chlorowodorek jednowodny oraz polisorbat 80. Proszek ma biały kolor i wymaga odtworzenia przed podaniem.

Wszystkie postacie farmaceutyczne zawierają 0,4 mg polisorbatu 80 w każdym 1 ml roztworu. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne, dlatego pacjenci ze znanymi reakcjami alergicznymi powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ilaris?

Przypadkowe wstrzyknięcie większej dawki preparatu niż zalecana prawdopodobnie nie będzie miało poważnych konsekwencji zdrowotnych. Niemniej jednak w każdej sytuacji przedawkowania należy natychmiast poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Specjalista oceni sytuację kliniczną i zdecyduje o dalszym postępowaniu.

Pacjent powinien dokładnie opisać okoliczności przedawkowania, w tym podaną dawkę i czas, który upłynął od wstrzyknięcia. Informacje te pomogą lekarzowi w odpowiednim monitorowaniu stanu zdrowia pacjenta i podjęciu ewentualnych działań. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów po przedawkowaniu, konieczne jest niezwłoczne zgłoszenie się do placówki medycznej lub skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym terapię.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Ilaris – czy mogę spożywać alkohol?

W dokumentacji produktu leczniczego nie zawarto szczególnych zaleceń dotyczących ograniczeń pokarmowych podczas stosowania preparatu. Brak jest również bezpośrednich informacji na temat interakcji leku z alkoholem. Niemniej jednak, ze względu na charakter leczonego schorzenia oraz możliwe działania niepożądane, w tym zawroty głowy i osłabienie, zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu.

Pacjenci powinni pamiętać, że niektóre choroby leczone tym preparatem, takie jak dnawe zapalenie stawów, mogą wymagać szczególnej diety. W przypadku dny moczanowej istotne jest ograniczenie spożycia potraw bogatych w puryny oraz alkoholu, który może podwyższać stężenie kwasu moczowego we krwi i prowokować napady choroby. Zalecenia dietetyczne powinny być omówione indywidualnie z lekarzem prowadzącym.

Wskazane jest także poinformowanie lekarza o wszystkich spożywanych pokarmach i napojach, jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek nietypowe reakcje po ich połączeniu z leczeniem. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub osłabienia po zastosowaniu leku, unikając wówczas aktywności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Czy można stosować Ilaris w okresie ciąży i karmienia piersią?

Przed zastosowaniem preparatu w okresie ciąży lub karmienia piersią konieczna jest konsultacja z lekarzem lub farmaceutą. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania leku oraz przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Ważne jest, aby poinformować lekarza o trwającej ciąży, możliwości ciąży lub planowaniu potomstwa, gdyż lekarz udzieli szczegółowych informacji o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem leku w tym okresie.

Jeśli pacjentka otrzymywała kanakinumab podczas ciąży, istotne jest poinformowanie pediatry dziecka lub pielęgniarki przed podaniem jakichkolwiek szczepionek noworodkowi. Dziecko nie powinno otrzymywać żywych szczepionek przez co najmniej 16 tygodni po przyjęciu przez matkę ostatniej dawki kanakinumabu w ciąży. Jest to związane z możliwością przenikania substancji czynnej przez łożysko i wpływem na układ immunologiczny rozwijającego się płodu.

Nie wiadomo, czy preparat przenika do mleka kobiecego. Przed podjęciem decyzji o karmieniu piersią w trakcie terapii, lekarz przedstawi informacje o potencjalnym ryzyku związanym ze stosowaniem leku dla karmionej piersią matki. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią albo kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia powinna uwzględniać korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki. Należy skonsultować z lekarzem wszystkie aspekty bezpieczeństwa przed podjęciem ostatecznej decyzji.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)