Laremid - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Laremid?

Laremid to lek przeciwbiegunkowy, którego substancją czynną jest loperamidu chlorowodorek. Preparat działa poprzez wydłużenie czasu przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, co prowadzi do lepszego wchłaniania wody i elektrolitów z treści jelitowej. Mechanizm działania opiera się na zmniejszeniu perystaltyki jelit oraz redukcji natychmiastowej potrzeby wypróżniania, co skutkuje normalizacją rytmu wypróżnień.

Podstawowym wskazaniem do stosowania preparatu jest objawowe leczenie ostrej biegunki, która może być wywołana różnymi czynnikami. Lek stosuje się w sytuacjach, gdy biegunka nie jest spowodowana przez bakterie chorobotwórcze lub nie występują objawy ostrej czerwonki. Preparat zmniejsza częstość i liczbę wypróżnień, zwiększając jednocześnie konsystencję stolca, co przynosi ulgę w nieprzyjemnych objawach.

Kolejnym wskazaniem jest leczenie przewlekłej biegunki, która może towarzyszyć różnym schorzeniom przewodu pokarmowego. W przypadku przewlekłych stanów biegunkowych preparat stosuje się jako element terapii objawowej, zawsze po ustaleniu przyczyny biegunki przez lekarza. Ważne jest, aby nie stosować leku długotrwale bez nadzoru medycznego.

Preparat znajduje również zastosowanie u pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego. W tej szczególnej sytuacji klinicznej lek pomaga zmniejszyć liczbę i objętość stolców oraz zwiększyć ich konsystencję, co poprawia komfort życia pacjentów z tym schorzeniem. Działanie leku polega na spowolnieniu przejścia treści jelitowej, co umożliwia lepsze wchłanianie wody i elektrolitów.

Należy pamiętać, że leczenie biegunki preparatem Laremid jest leczeniem wyłącznie objawowym. Nie eliminuje ono pierwotnej przyczyny biegunki, dlatego w każdym przypadku, gdy jest to możliwe i uzasadnione, lekarz powinien ustalić przyczynę biegunki i wdrożyć odpowiednie leczenie przyczynowe. Preparat przynosi ulgę w objawach, ale nie zastępuje leczenia podstawowego schorzenia.

Ważne jest, aby w przypadku ostrej biegunki, gdy po 48 godzinach stosowania leku nie nastąpi poprawa, przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Przedłużająca się biegunka może być objawem poważniejszych schorzeń wymagających innej terapii. U pacjentów z biegunką, szczególnie u dzieci, osób osłabionych i w podeszłym wieku, kluczowe jest uzupełnianie niedoborów płynów i elektrolitów podczas stosowania preparatu.

Aktualna ulotka leku Laremid

Jaki jest skład Laremid, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Laremid jest loperamidu chlorowodorek. Każda tabletka zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku, co stanowi standardową dawkę terapeutyczną tego leku przeciwbiegunkowego.

W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią postać farmaceutyczną i stabilność produktu:

• Laktoza jednowodna (100 mg w każdej tabletce) – wypełniacz; osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem
• Skrobia kukurydziana – substancja wiążąca i rozluźniająca
• Powidon K-25 – substancja wiążąca
• Kwas stearynowy – substancja poślizgowa ułatwiająca produkcję tabletek

Tabletki mają postać obustronnie płaskich tabletek barwy białej lub prawie białej, ze ściętym obrzeżem. Preparat dostępny jest w opakowaniach po 10 lub 20 tabletek w blistrach aluminium/PVC, umieszczonych w tekturowym pudełku.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Laremid?

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki preparatu Laremid należy natychmiast zgłosić się po poradę do lekarza lub szpitala. Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia ciężkich, zagrażających życiu objawów.

Objawy przedawkowania obejmują:

• Przyspieszoną akcję serca
• Nieregularny rytm serca
• Zmiany rytmu serca (objawy te mogą mieć ciężkie, zagrażające życiu następstwa)
• Sztywność mięśni
• Nieskoordynowane ruchy
• Senność
• Trudności w oddawaniu moczu
• Płytki oddech
• Osłupienie
• Zaparcie
• Zwężenie źrenic
• Niedrożność jelit objawiającą się bólem brzucha, nudnościami i wymiotami

U dzieci reakcja na przedawkowanie jest silniejsza niż u osób dorosłych. Jeśli dziecko przyjmie zbyt dużą dawkę leku lub wystąpi u niego którykolwiek z wymienionych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe leczenie medyczne.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Laremid – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce preparatu Laremid nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji z pokarmem. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Nie opisano bezpośrednich interakcji z alkoholem, jednak należy pamiętać, że podczas biegunki, szczególnie ostrej, spożywanie alkoholu jest niewskazane. Alkohol może nasilać odwodnienie organizmu i podrażniać przewód pokarmowy, co może pogorszyć stan pacjenta. Ponadto alkohol może wpływać na działanie ośrodkowego układu nerwowego, podobnie jak loperamid, co może nasilić objawy niepożądane takie jak zawroty głowy czy senność.

Najważniejsze podczas leczenia biegunki jest odpowiednie nawodnienie organizmu. Pacjenci, szczególnie dzieci, osoby osłabione oraz w podeszłym wieku, powinni podczas stosowania leku uzupełniać niedobory płynów (wody) i soli mineralnych. Zaleca się picie dużych ilości płynów, najlepiej wody mineralnej lub płynów nawadniających dostępnych w aptekach.

Czy można stosować Laremid w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie zaleca się stosowania preparatu Laremid w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się również stosowania leku podczas karmienia piersią. Niewielkie ilości loperamidu mogą przenikać do mleka kobiecego, co może wpłynąć na dziecko karmione piersią. W przypadku wystąpienia biegunki w okresie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się lekarza, jaki lek można bezpiecznie zastosować w tym okresie.

Lekarz może zdecydować o zastosowaniu preparatu tylko w sytuacji, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią. Decyzja o zastosowaniu leku w okresie ciąży lub laktacji zawsze powinna być podjęta przez lekarza po rozważeniu wszystkich okoliczności.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)