Dificlir - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Dificlir?

Dificlir jest antybiotykiem zawierającym fidaksomycynę jako substancję czynną, należącą do makrocyklicznej grupy leków przeciwbakteryjnych. Preparat działa bakteriobójczo, hamując syntezę RNA bakterii poprzez oddziaływanie na polimerazę RNA w innym miejscu niż ryfamycyna. Mechanizm ten zapewnia znaczącą specyficzność działania wobec bakterii Clostridioides difficile.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu Dificlir jest leczenie zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile (CDI), znanych również jako biegunka związana z C. difficile (CDAD). Zakażenia te dotyczą błony śluzowej okrężnicy (jelita grubego) i mogą powodować bolesną, ciężką biegunkę. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży i dzieci o masie ciała co najmniej 12,5 kg, przy czym u dzieci o mniejszej masie ciała stosuje się odpowiednio zmniejszone dawki w postaci zawiesiny doustnej.

Fidaksomycyna wykazuje wąski zakres działania przeciwbakteryjnego, działając wybiórczo na C. difficile z wartością MIC90 wynoszącą 0,25 mg/l. Jej główny metabolit OP-1118 również wykazuje właściwości przeciwbakteryjne. Bakterie Gram-ujemne posiadają wrodzony brak wrażliwości na fidaksomycynę, co minimalizuje wpływ leku na naturalną florę bakteryjną jelit – badania potwierdziły, że leczenie nie wpływa na liczbę bakterii Bacteroides ani innych głównych mikroorganizmów w kale.

Istotną cechą fidaksomycyny jest jej działanie hamujące sporulację C. difficile w warunkach in vitro. W badaniach klinicznych III fazy wykazano nie mniejszą skuteczność (non-inferiority) fidaksomycyny w porównaniu z wankomycyną, przy jednocześnie znamiennie mniejszej częstości nawrotów zakażenia (14,1% wobec 26,0%). Lek działa miejscowo w jelitach, co minimalizuje narażenie ogólnoustrojowe – ponad 92% dawki wydalane jest z kałem.

W alternatywnym schemacie dawkowania (pulsowym przedłużonym) fidaksomycyna może być stosowana u pacjentów dorosłych w wieku 60 lat i starszych, u których utrzymująca się skuteczność kliniczna 30 dni po zakończeniu leczenia była znacznie większa niż przy standardowej terapii wankomycyną. Należy stosować się do oficjalnych wytycznych dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych, a w przypadku ciężkich postaci zakażenia (np. rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy) zachować szczególną ostrożność.

Aktualna ulotka leku Dificlir

Jaki jest skład Dificlir, jakie substancje zawiera?

Dificlir 200 mg tabletki powlekane:

• Substancja czynna: każda tabletka powlekana zawiera 200 mg fidaksomycyny
• Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), hydroksypropyloceluloza, butylohydroksytoluen, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian
• Otoczka: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), talk, glikol polietylenowy, lecytyna sojowa

Dificlir 40 mg/ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej:

• Substancja czynna: po rekonstytucji każdy ml gotowej zawiesiny zawiera 40 mg fidaksomycyny
• Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, guma ksantanowa, kwas cytrynowy, sodu cytrynian, sodu benzoesan (E211) – 2,5 mg/ml, sukraloza, aromat o smaku mieszanki jagód
• Zawartość sodu: mniej niż 1 mmol (23 mg) w 5 ml zawiesiny

Co zrobić w przypadku przedawkowania Dificlir?

Podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu nie zgłoszono działań niepożądanych związanych z ostrym przedawkowaniem. Jednakże nie można wykluczyć możliwości wystąpienia działań niepożądanych w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku.

W razie przyjęcia większej liczby tabletek lub większej ilości zawiesiny doustnej niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Opakowanie leku należy zabrać ze sobą, aby lekarz wiedział, jaki preparat został przyjęty i w jakiej ilości.

W przypadku przedawkowania zaleca się ogólne działania wspomagające zgodnie z oceną kliniczną lekarza. Nie istnieje specyficzne antidotum dla fidaksomycyny. Ze względu na bardzo ograniczone wchłanianie fidaksomycyny z przewodu pokarmowego (ogólnoustrojowe narażenie jest minimalne), nie przewiduje się poważnych objawów przedawkowania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Dificlir – czy mogę spożywać alkohol?

Dificlir można przyjmować niezależnie od posiłków – przed jedzeniem, w czasie lub po posiłku. Badania wykazały, że spożycie posiłku z dużą zawartością tłuszczu zmniejszyło wartości maksymalnego stężenia (Cmax) fidaksomycyny i jej metabolitu OP-1118 w osoczu odpowiednio o 22% i 33%, jednak całkowity wpływ na organizm (AUC) pozostał jednakowy. Oznacza to, że jedzenie nie wpływa istotnie na skuteczność leczenia.

W dokumentacji produktu nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji z alkoholem. Ze względu na miejscowe działanie fidaksomycyny w jelitach i minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, nie przewiduje się bezpośrednich interakcji farmakologicznych z alkoholem. Jednakże podczas leczenia zakażenia Clostridioides difficile, które wywołuje biegunkę i osłabienie organizmu, zaleca się unikanie alkoholu ze względów ogólnozdrowotnych.

Należy pamiętać, że fidaksomycyna jest substratem glikoproteiny P-gp, dlatego jednoczesne spożywanie soku grejpfrutowego (znanego inhibitora P-gp) może teoretycznie wpływać na stężenie leku, choć brak jest szczegółowych danych klinicznych w tym zakresie. W razie wątpliwości dotyczących diety podczas leczenia należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można stosować Dificlir w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Brak danych dotyczących stosowania fidaksomycyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. Mimo to, jako środek ostrożności, zaleca się unikanie stosowania Dificlir w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, iż potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, powinna poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz dokona indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka i zadecyduje o ewentualnym zastosowaniu fidaksomycyny.

Karmienie piersią:

Nie wiadomo, czy fidaksomycyna i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Chociaż nie przewiduje się, aby lek wpływał na organizm noworodków lub niemowląt karmionych piersią ze względu na minimalne ogólnoustrojowe narażenie na fidaksomycynę (lek działa głównie miejscowo w jelitach), nie można całkowicie wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać lub nie podejmować leczenia fidaksomycyną, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Decyzję tę powinna podjąć matka w porozumieniu z lekarzem.

Płodność:

W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu fidaksomycyny na płodność przy dawkach do 6,3 mg/kg mc./dobę (podanie dożylne).

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)