Tussidex mite - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Tussidex mite?

Tussidex mite to lek o działaniu przeciwkaszlowym, którego substancją czynną jest dekstrometorfanu bromowodorek. Mechanizm działania tego preparatu opiera się na bezpośrednim wpływie na ośrodek kaszlu zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym. Poprzez hamowanie aktywności tego ośrodka, lek skutecznie zmniejsza częstotliwość i nasilenie napadów kaszlu, nie wpływając przy tym na funkcję oddechową ani układ krążenia w dawkach terapeutycznych.

Preparat znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu ostrego, suchego kaszlu, który nie wiąże się z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych. Jest to kluczowe rozróżnienie – lek przeznaczony jest wyłącznie do zwalczania kaszlu nieproduktywnego, który nie pełni funkcji oczyszczającej drogi oddechowe. Stosowanie leku w przypadku kaszlu z odkrztuszaniem jest niewskazane, ponieważ może prowadzić do gromadzenia się wydzieliny w drogach oddechowych.

Wskazaniem do zastosowania Tussidex mite jest kaszel suchy występujący w przebiegu różnych stanów chorobowych, takich jak infekcje górnych dróg oddechowych, przeziębienie czy grypa – pod warunkiem, że kaszel ma charakter nieproduktywny i męczący dla pacjenta. Lek działa doraźnie, łagodząc objawy kaszlu, nie wpływa jednak na przyczynę jego powstania. Z tego powodu nie należy go stosować jako jedynego środka w terapii przewlekłych schorzeń układu oddechowego.

Istotne jest, że preparat nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii. Jeśli kaszel utrzymuje się przez więcej niż 7 dni lub towarzyszy mu gorączka, ból głowy czy wysypka skórna, konieczna jest konsultacja z lekarzem w celu ustalenia przyczyny objawów i wdrożenia odpowiedniego leczenia przyczynowego. Tussidex mite nie powinien być stosowany u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, rozedma płuc czy przewlekłe zapalenie oskrzeli.

Lek dostępny jest bez recepty, jednak jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby czy niewydolnością oddechową. Nie należy go łączyć z innymi lekami zawierającymi dekstrometorfan, aby uniknąć przedawkowania. Przed zastosowaniem warto skonsultować się z farmaceutą lub lekarzem, szczególnie jeśli pacjent przyjmuje inne leki lub cierpi na choroby przewlekłe.

Aktualna ulotka leku Tussidex mite

Jaki jest skład Tussidex mite, jakie substancje zawiera?

Każda kapsułka miękka Tussidex mite zawiera 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku jako substancję czynną odpowiedzialną za działanie przeciwkaszlowe.

W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze tworzące wypełnienie kapsułki:

• makrogol 400
• eter monoetylowy glikolu dietylenowego
• glicerol
• glikol propylenowy
• woda oczyszczona

Otoczka kapsułki składa się z następujących składników:

• żelatyna
• glicerol
• sorbitol (sucha pozostałość z 70% roztworu sorbitolu)
• czerwień koszenilowa (E 124) – barwnik nadający różowy kolor
• woda oczyszczona

Obecność sorbitolu ma znaczenie dla osób z nietolerancją fruktozy lub innych cukrów – takie osoby powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Preparat zawiera także czerwień koszenilową, która może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Tussidex mite?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli objawy przedawkowania nie wystąpiły.

Do objawów przedawkowania dekstrometorfanu należą:

• dezorientacja
• senność
• zawroty głowy
• nudności i wymioty
• pobudzenie nerwowe
• niepokój
• drażliwość
• zaburzenia czynności oddechowej

Po znacznym przedawkowaniu mogą wystąpić objawy zatrucia o charakterze psychotycznym, takie jak pobudzenie nerwowe, omamy wzrokowe i słuchowe, a także śpiączka i drgawki. Są to stany zagrażające życiu wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.

Przedawkowanie i uzależnienie od dekstrometorfanu występują rzadko, jednak mogą się rozwinąć po długotrwałym stosowaniu dużych dawek leku. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe pod nadzorem medycznym. Nie istnieje specyficzne antidotum na dekstrometorfan, dlatego terapia koncentruje się na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Tussidex mite – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas leczenia dekstrometorfanem bezwzględnie nie należy spożywać alkoholu ani przyjmować leków zawierających alkohol etylowy. Alkohol może nasilać działanie hamujące dekstrometorfanu na ośrodkowy układ nerwowy, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nadmierna senność, zawroty głowy czy zaburzenia koordynacji ruchowej.

Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków. Nie stwierdzono interakcji dekstrometorfanu z pokarmami, które mogłyby wpływać na jego wchłanianie lub skuteczność działania. Kapsułki należy przyjmować w całości, popijając odpowiednią ilością wody.

Podczas stosowania leku zaleca się zachowanie ostrożności przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu maszyn, ponieważ dekstrometorfan może powodować senność i zawroty głowy. Jeśli wystąpią takie objawy, należy powstrzymać się od działań wymagających sprawności psychofizycznej do czasu ich ustąpienia.

Czy można stosować Tussidex mite w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie zaleca się stosowania Tussidex mite w okresie ciąży. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dekstrometorfanu u kobiet w ciąży. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży należy skonsultować się z lekarzem, który oceni potencjalne korzyści i ryzyko związane z leczeniem.

Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Dekstrometorfan przenika do mleka matki i może wywierać niekorzystne działanie na niemowlę karmione piersią. U niemowląt karmionych przez matki stosujące dekstrometorfan może wystąpić obniżenie ciśnienia krwi oraz zatrzymanie oddychania – stany zagrażające życiu dziecka.

Jeśli kobieta karmiąca piersią wymaga leczenia kaszlu, powinna skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia bezpiecznej alternatywy terapeutycznej lub rozważenia czasowego przerwania karmienia piersią na czas leczenia.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)