Tialorid mite - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Tialorid mite?

Tialorid mite to lek złożony zawierający dwie substancje czynne o działaniu moczopędnym: amilorydu chlorowodorek oraz hydrochlorotiazyd. Połączenie tych składników ma na celu osiągnięcie optymalnego efektu terapeutycznego przy jednoczesnym zachowaniu równowagi elektrolitowej organizmu, szczególnie w zakresie gospodarki potasowej.

Amilorydu chlorowodorek należy do grupy leków moczopędnych oszczędzających potas. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych w kanalikach dystalnych nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i wody z organizmu, przy jednoczesnym zatrzymaniu potasu. Substancja ta przeciwdziała więc nadmiernemu wydalaniu potasu, które jest typowym działaniem niepożądanym klasycznych leków moczopędnych.

Hydrochlorotiazyd to tiazydowy lek moczopędny o umiarkowanym działaniu. Działa głównie w kanalikach krętych dystalnych nerek, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne sodu i chloru, co prowadzi do zwiększonej diurezy. Jednocześnie powoduje wydalanie potasu, magnezu i wodorowęglanów. To właśnie ze względu na ryzyko hipokaliemii (obniżonego stężenia potasu) hydrochlorotiazyd często łączy się z lekami oszczędzającymi potas.

Podstawowym wskazaniem do stosowania preparatu jest nadciśnienie tętnicze o przebiegu lekkim lub umiarkowanym. Lek może być stosowany jako monoterapia (jedyny lek obniżający ciśnienie) lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Działanie hipotensyjne wynika przede wszystkim z redukcji objętości krwi krążącej oraz zmniejszenia oporu obwodowego naczyń. Połączenie obu składników pozwala na osiągnięcie kontroli ciśnienia tętniczego przy mniejszym ryzyku zaburzeń elektrolitowych.

Kolejnym ważnym wskazaniem jest leczenie niewydolności krążenia. W tym schorzeniu dochodzi do zatrzymywania płynów w organizmie, co prowadzi do obrzęków obwodowych i zastoju w krążeniu płucnym. Zastosowanie diuretyków pozwala na redukcję objętości płynów pozakomórkowych, zmniejszenie obciążenia serca oraz poprawę objawów klinicznych. Oszczędzający potas komponent preparatu ma szczególne znaczenie u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, u których hipokaliemia może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.

Preparat znajduje również zastosowanie w leczeniu marskości wątroby powikłanej wodobrzuszem i obrzękami. W tej jednostce chorobowej dochodzi do zaburzeń w gospodarce wodnej i elektrolitowej organizmu, ze skłonnością do retencji sodu i wody. Równoczesne podawanie diuretyku oszczędzającego potas i diuretyku tiazydowego pozwala na kontrolę objętości płynów przy mniejszym ryzyku powikłań elektrolitowych, które są szczególnie niebezpieczne u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby.

Warto podkreślić, że decyzję o zastosowaniu tego preparatu zawsze podejmuje lekarz, uwzględniając indywidualną sytuację kliniczną pacjenta, współistniejące choroby, przyjmowane leki oraz wyniki badań laboratoryjnych. Regularny monitoring parametrów biochemicznych, w szczególności stężenia elektrolitów, czynności nerek i gospodarki węglowodanowej, jest niezbędny podczas terapii tym preparatem.

Aktualna ulotka leku Tialorid mite

Jaki jest skład Tialorid mite, jakie substancje zawiera?

Każda tabletka preparatu Tialorid mite zawiera 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu jako substancje czynne odpowiedzialne za działanie terapeutyczne leku.

W skład substancji pomocniczych wchodzą:

• laktoza jednowodna (od 200 mg do 209 mg w każdej tabletce)
• powidon K 30
• powidon usieciowany CL
• magnezu stearynian

Obecność laktozy w składzie preparatu ma istotne znaczenie kliniczne – pacjenci z nietolerancją laktozy, wrodzonym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku. Pozostałe substancje pomocnicze pełnią funkcje technologiczne, zapewniając odpowiednią stabilność, zwiększając rozpuszczalność oraz umożliwiając prawidłowe formowanie tabletek.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Tialorid mite?

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Tialorid mite należy niezwłocznie powiadomić lekarza lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Udając się po pomoc medyczną, należy zabrać ze sobą pozostałe tabletki lub opakowanie przyjętego leku, aby personel medyczny wiedział dokładnie, jaki preparat i w jakiej ilości został zażyty.

Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań farmakologicznych składników preparatu, co może objawiać się głębokim obniżeniem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami elektrolitowymi (szczególnie hiperkaliemią – podwyższonym stężeniem potasu we krwi, lub hipokaliemią – obniżonym stężeniem potasu, w zależności od dominującego efektu któregoś ze składników), odwodnieniem oraz zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej. Objawy przedawkowania mogą również obejmować nudności, wymioty, senność, splątanie oraz zaburzenia rytmu serca.

Leczenie przedawkowania jest objawowe i podtrzymujące. W szpitalu można zastosować płukanie żołądka (jeśli od przyjęcia leku minął krótki czas), podać węgiel aktywowany oraz prowadzić intensywne monitorowanie i korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz parametrów życiowych. Nie istnieje specyficzna odtrutka.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Tialorid mite – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu Tialorid mite należy zachować ostrożność w spożywaniu alkoholu. Równoczesne przyjmowanie alkoholu z lekami moczopędnymi może nasilać niedociśnienie ortostatyczne, czyli nagłe obniżenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała z siedzącej lub leżącej na stojącą. Może to prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i upadków.

Lekarz może zalecić unikanie pokarmów zawierających duże ilości potasu, takich jak:

• mleko i produkty mleczne
• banany
• rodzynki
• suszone śliwki
• orzechy
• ziemniaki
• pomidory

Ze względu na obecność w preparacie amilorydu – substancji oszczędzającej potas – nadmierne spożycie pokarmów bogatych w potas może prowadzić do hiperkaliemii (podwyższonego stężenia potasu we krwi), co jest potencjalnie niebezpiecznym stanem, szczególnie u osób z zaburzoną czynnością nerek. Decyzję o konieczności ograniczenia potasu w diecie podejmuje lekarz na podstawie wyników badań laboratoryjnych.

Nie należy bez konsultacji z lekarzem stosować suplementów zawierających potas ani preparatów substytutu soli kuchennej zawierających potas. Regularne monitorowanie stężenia elektrolitów we krwi podczas terapii jest niezbędne dla bezpieczeństwa leczenia.

Czy można stosować Tialorid mite w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Preparat Tialorid mite może być stosowany w okresie ciąży wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności, kiedy lekarz uzna, że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w ciąży podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący, po dokładnym rozważeniu wszystkich aspektów klinicznych.

Karmienie piersią: Hydrochlorotiazyd, jeden ze składników preparatu, przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, w tym możliwość wystąpienia zaburzeń elektrolitowych, leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli terapia tym preparatem jest konieczna, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące ten lek powinny stosować odpowiednią antykoncepcję. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu omówienia dalszego postępowania.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)