Glucosum Teva - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Glucosum Teva?

Glucosum Teva to roztwór glukozy dostępny w dwóch stężeniach: 200 mg/ml (20%) oraz 400 mg/ml (40%), przeznaczony do podawania dożylnego. Glukoza stanowi naturalny cukier prosty, który organizm wykorzystuje jako podstawowe źródło energii. Jest szczególnie istotna dla prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych, mięśnia sercowego, mięśni szkieletowych oraz wątroby. Jeden gram glukozy dostarcza organizmowi 4 kilokalorii energii metabolicznej.

Roztwory glukozy o stężeniach od 10% do 40% należą do płynów hipertonicznych w stosunku do krwi ludzkiej. Oznacza to, że ich osmolarność jest wyższa niż osocza, co ma istotne znaczenie kliniczne. Roztwór 20% (100 ml) dostarcza 80 kcal energii, natomiast roztwór 40% (100 ml) zapewnia 160 kcal. Szczególnie roztwory o wysokim stężeniu 40% wywierają silne działanie osmotyczne, które powoduje zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego. Preparaty te wykazują również działanie alkalizujące oraz moczopędne, co może być wykorzystywane w określonych stanach klinicznych.

Podstawowym wskazaniem do stosowania tego preparatu jest hipoglikemia, czyli stan zbyt niskiego stężenia glukozy we krwi. Jest to szczególnie istotne w nagłych sytuacjach, gdy pacjent wymaga szybkiego wyrównania niedoboru cukru. Lek znajduje również zastosowanie w przypadku niedoboru węglowodanów oraz ogólnych niedoborów energetycznych organizmu, kiedy tradycyjne drogi podaży pokarmów są niemożliwe lub niewystarczające.

Kolejnym ważnym obszarem zastosowania jest żywienie pozajelitowe, czyli sposób dostarczania składników odżywczych pacjentom, którzy nie mogą przyjmować posiłków drogą pokarmową. W ramach żywienia pozajelitowego glukoza stanowi główne źródło węglowodanów i energii niezbędnej do podtrzymania procesów metabolicznych. Preparaty te stosuje się także w leczeniu odwodnienia hiperosmotycznego i izoosmotycznego, gdzie konieczne jest wyrównanie zaburzeń gospodarki wodnej organizmu.

W neurologii i neurochirurgii Glucosum Teva znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu stanów chorobowych przebiegających ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Hipertoniczny charakter roztworu 40% pozwala na zmniejszenie obrzęku mózgu poprzez mechanizm osmotyczny – płyn jest "wyciągany" z tkanki mózgowej do naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrz czaszki. To działanie jest szczególnie cenne w stanach zagrożenia życia związanych z urazami głowy czy procesami rozrostowymi.

Preparat może być również wykorzystywany podczas zabiegów resuscytacyjnych, szczególnie u dzieci, gdzie podanie glukozy stanowi element postępowania w przypadku zaburzeń metabolicznych. U pacjentów wyniszczonych, niedożywionych czy po ciężkich operacjach, stężone roztwory glukozy pozwalają na szybkie uzupełnienie rezerw energetycznych organizmu i wsparcie procesów regeneracyjnych, pod warunkiem odpowiedniego monitorowania parametrów biochemicznych krwi.

Aktualna ulotka leku Glucosum Teva

Jaki jest skład Glucosum Teva, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest glukoza (Glucosum). Preparat występuje w dwóch stężeniach:

• Roztwór 200 mg/ml (20%): 1 ml roztworu zawiera 200 mg glukozy, a każda ampułka o pojemności 10 ml zawiera 2,0 g glukozy
• Roztwór 400 mg/ml (40%): 1 ml roztworu zawiera 400 mg glukozy, a każda ampułka o pojemności 10 ml zawiera 4,0 g glukozy

Jedynym składnikiem pomocniczym w obu postaciach jest woda do wstrzykiwań. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu, dostarczanego w ampułkach ze szkła bezbarwnego. Opakowania zawierają 10 lub 50 ampułek w tekturowym pudełku, dostępne są również opakowania zbiorcze 50 ampułek (5 opakowań po 10 ampułek).

Co zrobić w przypadku przedawkowania Glucosum Teva?

Przedawkowanie glukozy może prowadzić do powstania poważnych zaburzeń metabolicznych. Najczęstszym powikłaniem jest hiperglikemia, czyli zbyt wysokie stężenie glukozy we krwi. Stan ten może być związany z glukozurią (obecnością glukozy w moczu) oraz odwodnieniem organizmu. W konsekwencji może dojść do śpiączki hiperosmolarnej, a w najcięższych przypadkach nawet do zgonu.

W razie przedawkowania glukozy należy jak najszybciej powiadomić lekarza, który zastosuje odpowiednie leczenie. Postępowanie obejmuje podawanie insuliny, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych (konieczna kontrola wskaźników biochemicznych) oraz prowadzenie leczenia objawowego. Istotne jest również monitorowanie podstawowych parametrów życiowych pacjenta oraz funkcji nerek. Niezwłoczna interwencja medyczna jest kluczowa dla zapobieżenia poważnym powikłaniom przedawkowania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Glucosum Teva – czy mogę spożywać alkohol?

Glucosum Teva podawany jest dożylnie w warunkach szpitalnych, zazwyczaj pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą pokarmową lub wymagają szybkiej suplementacji energetycznej. W kontekście żywienia pozajelitowego preparat stanowi źródło węglowodanów i energii, dlatego sposób żywienia oraz przyjmowane płyny są zawsze ustalane przez lekarza prowadzącego w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Nie ma bezpośrednich przeciwwskazań dotyczących spożywania określonych pokarmów podczas stosowania tego preparatu, jednak spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane, szczególnie w kontekście stanów, w których preparat jest stosowany (niedożywienie, hipoglikemia, zaburzenia metaboliczne). Alkohol może wpływać na metabolizm glukozy i dodatkowo obciążać wątrobę, która odgrywa kluczową rolę w gospodarce węglowodanowej organizmu. Wszelkie wątpliwości dotyczące diety należy konsultować z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Glucosum Teva w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących stosowania preparatu u kobiet w ciąży i u kobiet karmiących piersią. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

O stosowaniu leku przez kobiety w ciąży i w okresie karmienia piersią decyduje lekarz. Decyzja o podaniu preparatu powinna być podejmowana na podstawie oceny stosunku potencjalnych korzyści do możliwych zagrożeń. Glukoza jest naturalną substancją obecną w organizmie, jednak stężone roztwory podawane dożylnie wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów metabolicznych zarówno u matki, jak i u płodu czy dziecka karmionego piersią.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)