Dawkowanie Vfend - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Worykonazol |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Pfizer Europe MA EEIG |
| Kod ATC | J02AC03 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie leku ustala lekarz na podstawie masy ciała pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Schemat dawkowania różni się w zależności od postaci farmaceutycznej oraz grupy wiekowej pacjenta.
TABLETKI POWLEKANE – Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku):
Pacjenci o masie ciała 40 kg i większej:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 400 mg co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 200 mg dwa razy na dobę
- W zależności od odpowiedzi na leczenie lekarz może zwiększyć dawkę do 300 mg dwa razy na dobę
Pacjenci o masie ciała poniżej 40 kg:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 200 mg co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 100 mg dwa razy na dobę
TABLETKI POWLEKANE – Dzieci i młodzież:
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat i młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała poniżej 50 kg:
- Dawka nasycająca: leczenie rozpoczyna się jako infuzja dożylna
- Dawka podtrzymująca: 9 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maksymalna dawka 350 mg dwa razy na dobę)
Młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała powyżej 50 kg oraz młodzież w wieku powyżej 14 lat:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 400 mg co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 200 mg dwa razy na dobę
PROSZEK DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI – Dorośli:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 6 mg/kg mc. co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę
- W zależności od odpowiedzi lekarz może zmniejszyć dawkę do 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę
PROSZEK DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI – Dzieci i młodzież:
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat i młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała poniżej 50 kg:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 9 mg/kg mc. co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 8 mg/kg mc. dwa razy na dobę
Młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała powyżej 50 kg oraz młodzież w wieku powyżej 14 lat:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 6 mg/kg mc. co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę
PROSZEK DO SPORZĄDZANIA ZAWIESINY DOUSTNEJ – Dorośli:
Pacjenci o masie ciała 40 kg i większej:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 10 ml (400 mg) co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 5 ml (200 mg) dwa razy na dobę
- W zależności od odpowiedzi lekarz może zwiększyć dawkę do 7,5 ml (300 mg) dwa razy na dobę
Pacjenci o masie ciała poniżej 40 kg:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 5 ml (200 mg) co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 2,5 ml (100 mg) dwa razy na dobę
PROSZEK DO SPORZĄDZANIA ZAWIESINY DOUSTNEJ – Dzieci i młodzież:
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat i młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała poniżej 50 kg:
- Dawka nasycająca: leczenie rozpoczyna się jako infuzja dożylna
- Dawka podtrzymująca: 0,225 ml na kg mc. (9 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, maksymalnie 8,75 ml (350 mg) dwa razy na dobę
Młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała powyżej 50 kg oraz młodzież w wieku powyżej 14 lat:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 10 ml (400 mg) co 12 godzin
- Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 5 ml (200 mg) dwa razy na dobę
Ważne wskazówki dotyczące stosowania:
- Tabletki należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub godzinę po posiłku, popijając wodą
- Zawiesinę doustną należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku
- Roztwór do infuzji podawany jest dożylnie z maksymalną prędkością 3 mg/kg mc. na godzinę przez 1 do 3 godzin
- U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną marskością wątroby lekarz może zmniejszyć dawkę
- Leczenie dożylne nie powinno trwać dłużej niż 6 miesięcy
- Dziecku można podawać tabletki, jeżeli jest w stanie je przełknąć
Regularne przyjmowanie leku o ustalonej porze ma kluczowe znaczenie dla jego skuteczności. Nie należy przerywać leczenia samodzielnie – decyzję o zakończeniu terapii podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący.
