Skutki uboczne Tybost

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaKobicystat
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyGilead Sciences Ireland UC
Kod ATCV03AX03
ProceduraCEN
Kategorie

Podczas leczenia zakażenia HIV nie zawsze można stwierdzić, czy niektóre działania niepożądane są spowodowane kobicystatem, czy innymi lekami przyjmowanymi równocześnie, czy też samą chorobą HIV. Działania niepożądane atazanawiru wzmocnionego kobicystatem były zgodne z profilem bezpieczeństwa atazanawiru wzmocnionego rytonawirem.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):

  • Nudności
  • Zażółcenie skóry i (lub) białkówek oczu (żółtaczka)

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

  • Duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)
  • Zwiększony apetyt, zaburzenia smaku, suchość w jamie ustnej
  • Ból głowy, zawroty głowy
  • Wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, uczucie rozdęcia brzucha, wzdęcia
  • Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia)
  • Wysypka
  • Trudności ze snem, niezwykłe sny, senność, zmęczenie

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

  • Krew w moczu (krwiomocz)
  • Białko w moczu (białkomocz)
  • Uczucie przygnębienia
  • Swędzenie
  • Ból mięśni, osłabienie
  • Kamienie nerkowe
  • Gorączka
  • Zaburzenia snu

Działania związane z nerkami: kobicystat zmniejsza oszacowany klirens kreatyniny wskutek hamowania kanalikowego wydzielania kreatyniny. W badaniach klinicznych zmniejszenie oszacowanego klirensu kreatyniny nastąpiło w początkowym okresie leczenia, po czym uległo stabilizacji. Tego rodzaju zmiana stężenia kreatyniny w surowicy wynika wyłącznie z działania hamującego kobicystatu i nie świadczy o rzeczywistym pogorszeniu funkcji nerek.

Działania związane z wątrobą: w badaniach klinicznych hiperbilirubinemia (>1 x górnej granicy normy) występowała często u pacjentów otrzymujących atazanawir wzmocniony kobicystatem (97,7% przez 144 tygodnie leczenia). Zwiększenie stężenia całkowitej bilirubiny wynoszące >2 x górnej granicy normy obserwowano u 88,0% pacjentów. Zwiększenie >3 x górnej granicy normy aktywności aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej odnotowano u 12,8% pacjentów.