Skutki uboczne Thalidomide Accord

Działania niepożądane wymagające natychmiastowego przerwania leku i kontaktu z lekarzem:

• Ciężkie reakcje skórne: wysypka z pęcherzami lub bez, podrażnienie skóry, rany lub obrzęk w jamie ustnej, gardle, gałkach ocznych, nosie i okolicy narządów płciowych, obrzęk i gorączka, objawy grypopodobne (mogą być oznaką zespołu Stevensa-Johnsona, martwicy toksycznej naskórka lub zespołu DRESS)
• Reakcje alergiczne: miejscowa lub uogólniona swędząca wysypka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna (obrzęk oczu, ust, twarzy, utrudnione oddychanie, świąd)

Działania niepożądane wymagające natychmiastowego poinformowania lekarza:

• Neuropatia obwodowa (bardzo częsta): drętwienie, mrowienie, zaburzenia koordynacji ruchów lub ból dłoni i stóp – może mieć ciężki przebieg, prowadzić do inwalidztwa, pojawić się po miesiącach stosowania lub wcześniej, utrzymywać się po zakończeniu terapii lub ustępować powoli
• Zator tętnicy płucnej (częsty): nagły ból w piersiach lub trudności z oddychaniem
• Zakrzepica żył głębokich (częsta): ból lub opuchnięcie nóg, szczególnie dolnej części lub łydek
• Zawał mięśnia sercowego: bol w klatce piersiowej rozchodzący się do ramion, szyi, szczęki, pleców lub żołądka, uczucie spocenia, brak tchu, złe samopoczucie, wymioty
• Udar: krótkotrwałe trudności z widzeniem lub mówieniem
• Objawy zakażenia: gorączka, dreszcze, ból gardła, kaszel, owrzodzenie jamy ustnej
• Zaburzenia krwi: krwawienie lub zasinienie mimo braku urazu

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Zaparcie
• Zawroty głowy
• Senność, uczucie zmęczenia
• Drżenie
• Osłabione lub nieprawidłowe odczuwanie bodźców
• Opuchnięcie dłoni i stóp
• Zmniejszona liczba komórek krwi (większa podatność na infekcje)

Często (nie więcej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Niestrawność, nudności, wymioty, uczucie suchości w ustach
• Wysypka, sucha skóra
• Neutropenia z gorączką i zakażeniem
• Pancytopenia (zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek)
• Osłabienie, chwiejność, brak energii, niskie ciśnienie krwi
• Gorączka, złe ogólne samopoczucie
• Drgawki
• Zawroty głowy utrudniające wstawanie i poruszanie się
• Zaburzenia wzroku
• Zapalenie płuc, choroby płuc
• Spowolnienie tętna, niewydolność serca
• Depresja, dezorientacja, zmiany nastroju, niepokój
• Osłabienie słuchu lub głuchota
• Choroba nerek (niewydolność nerek)

Niezbyt często (nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów):

• Zapalenie oskrzeli
• Zapalenie komórek wyściełających żołądek
• Perforacja okrężnicy mogąca spowodować infekcję
• Niedrożność jelit
• Obniżenie ciśnienia podczas wstawania prowadzące do omdlenia
• Nieregularne bicie serca (blok serca, migotanie przedsionków), osłabienie, omdlenie

Nieznana częstość:

• Niedoczynność tarczycy
• Zaburzenia czynności seksualnych (impotencja)
• Ciężkie zakażenie krwi z gorączką, dreszczami, silnym drżeniem, możliwością wstrząsu septycznego
• Zespół rozpadu guza (zmiany w składzie chemicznym krwi, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, drgawki)
• Uszkodzenie wątroby, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
• Krwawienie z żołądka lub jelit
• Pogorszenie objawów choroby Parkinsona
• Zapalenie trzustki (ból w górnej części podbrzusza i/lub plecach, nudności, wymioty, gorączka, szybkie tętno)
• Nadciśnienie płucne (zwiększone ciśnienie w naczyniach płucnych – płytki oddech, zmęczenie, zawroty głowy, ból w klatce piersiowej, szybsze bicie serca, obrzęk nóg lub kostek)
• Zakażenia wirusowe (wirus półpaśca, nawrót zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B)
• Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) – zaburzenia widzenia, utrata wzroku, podwójne widzenie, trudności w mówieniu, osłabienie rąk lub nóg, zmiana sposobu chodzenia, problemy z równowagą, zdrętwienie, zmniejszone czucie, utrata pamięci, dezorientacja
• Leukocytoklastyczne zapalenie naczyń (zapalenie małych naczyń krwionośnych z bólem stawów i gorączką)

Dodatkowe ryzyko: U niewielkiej liczby pacjentów ze szpiczakiem mnogim może dojść do rozwoju innych rodzajów nowotworów układu krwiotwórczego (ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny), przy czym ryzyko to może się zwiększyć w związku z przyjmowaniem talidomidu.