Dawkowanie Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaBakterie / prątki bcg
Postać farmaceutycznaProszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań śródksórnych (Vaccinum tuberculosis (BCG) cryodesiccatum Szczepionka przeciw gruźlicy
Podmiot odpowiedzialnySynthaverse S.A.
Kod ATCJ07AN01
ProceduraNAR
Kategorie

Szczepionkę należy podawać wyłącznie śródskórnie. Jedna dawka szczepionki wynosi 0,1 ml rekonstytucji zawiesiny i zawiera od 150 000 do 600 000 żywych prątków BCG. Szczepienie powinno być wykonywane przez personel specjalnie przeszkolony w technice wstrzykiwania śródskórnego, z użyciem strzykawki tuberkulinowej z dobrze dopasowaną igłą.

Zgodnie z rekomendacjami Światowej Organizacji Zdrowia szczepionkę BCG podaje się w okolicę mięśnia naramiennego lewej kończyny górnej, w części środkowej ramienia (zewnętrzna 1/3 górna część lewego ramienia). Wstrzyknięcie w wyższą część ramienia może zwiększać ryzyko powstania keloidu. Po przygotowaniu zawiesiny należy pobrać do strzykawki tylko jedną dawkę (0,1 ml) dla jednego dziecka.

Przed podaniem skórę w miejscu wstrzyknięcia należy odkazić alkoholem i odczekać aż wyschnie. Skórę chwyta się kciukiem i palcem wskazującym jednej ręki, a igłę wprowadza się ukośnie na głębokość około 2 mm pod wierzchnią warstwę skóry, prawie równolegle do jej powierzchni. Po prawidłowym podaniu 0,1 ml szczepionki powinien powstać śródskórny bąbel o średnicy około 7 mm. Jeżeli bąbel nie powstanie, oznacza to, że szczepionka została podana zbyt głęboko i należy powtórzyć szczepienie w innym miejscu.

Po rekonstytucji szczepionka powinna być zużyta bezpośrednio – nie należy przechowywać przygotowanej zawiesiny. Do szczepień BCG należy używać tylko igieł i strzykawek jednorazowego użytku. Nie należy szczepić dziecka w lewe ramię co najmniej przez 3 miesiące po podaniu BCG z uwagi na ryzyko wystąpienia zapalenia okolicznych węzłów chłonnych.