Dawkowanie Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Bakterie / prątki bcg |
| Postać farmaceutyczna | Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań śródksórnych (Vaccinum tuberculosis (BCG) cryodesiccatum Szczepionka przeciw gruźlicy |
| Podmiot odpowiedzialny | Synthaverse S.A. |
| Kod ATC | J07AN01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Szczepionkę należy podawać wyłącznie śródskórnie. Jedna dawka szczepionki wynosi 0,1 ml rekonstytucji zawiesiny i zawiera od 150 000 do 600 000 żywych prątków BCG. Szczepienie powinno być wykonywane przez personel specjalnie przeszkolony w technice wstrzykiwania śródskórnego, z użyciem strzykawki tuberkulinowej z dobrze dopasowaną igłą.
Zgodnie z rekomendacjami Światowej Organizacji Zdrowia szczepionkę BCG podaje się w okolicę mięśnia naramiennego lewej kończyny górnej, w części środkowej ramienia (zewnętrzna 1/3 górna część lewego ramienia). Wstrzyknięcie w wyższą część ramienia może zwiększać ryzyko powstania keloidu. Po przygotowaniu zawiesiny należy pobrać do strzykawki tylko jedną dawkę (0,1 ml) dla jednego dziecka.
Przed podaniem skórę w miejscu wstrzyknięcia należy odkazić alkoholem i odczekać aż wyschnie. Skórę chwyta się kciukiem i palcem wskazującym jednej ręki, a igłę wprowadza się ukośnie na głębokość około 2 mm pod wierzchnią warstwę skóry, prawie równolegle do jej powierzchni. Po prawidłowym podaniu 0,1 ml szczepionki powinien powstać śródskórny bąbel o średnicy około 7 mm. Jeżeli bąbel nie powstanie, oznacza to, że szczepionka została podana zbyt głęboko i należy powtórzyć szczepienie w innym miejscu.
Po rekonstytucji szczepionka powinna być zużyta bezpośrednio – nie należy przechowywać przygotowanej zawiesiny. Do szczepień BCG należy używać tylko igieł i strzykawek jednorazowego użytku. Nie należy szczepić dziecka w lewe ramię co najmniej przez 3 miesiące po podaniu BCG z uwagi na ryzyko wystąpienia zapalenia okolicznych węzłów chłonnych.
