Interakcje Stocrin z innymi lekami

Stocrin wchodzi w liczne interakcje lekowe, w tym z wieloma popularnymi preparatami. Niektóre z tych interakcji mogą być poważne i zagrażające życiu. Przed rozpoczęciem leczenia Stocrin lub przy każdej zmianie w zestawie przyjmowanych leków konieczna jest konsultacja z lekarzem lub farmaceutą.

Leki, których nie wolno stosować jednocześnie z Stocrin:

• Astemizol i terfenadyna – leki stosowane w leczeniu alergii
• Beprydyl – lek stosowany w chorobie serca
• Cyzapryd – lek stosowany w leczeniu zgagi
• Alkaloidy sporyszu (np. ergotamina, dihydroergotamina, ergonowin, metyloergonowin) – stosowane w leczeniu migreny i bólów głowy klasterowych
• Midazolam i triazolam – leki ułatwiające zasypianie
• Pimozyd, imipramina, amitryptylina, klomipramina – leki stosowane w leczeniu niektórych schorzeń psychicznych
• Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – lek roślinny stosowany w depresji i lęku
• Flekainid, metoprolol – leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca
• Niektóre antybiotyki: antybiotyki makrolidowe, fluorochinolony, imidazol
• Triazolowe leki przeciwgrzybicze
• Niektóre leki przeciwmalaryczne
• Metadon – stosowany w leczeniu uzależnienia od opiatów
• Elbaswir/grazoprewir – leki stosowane w leczeniu wirusa zapalenia wątroby C

Interakcje z innymi lekami stosowanymi w leczeniu HIV: Efawirenz wpływa na stężenie we krwi wielu inhibitorów proteazy, takich jak darunawir, indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, atazanawir wzmocniony rytonawirem, sakwinawir i fozamprenawir/sakwinawir. Lekarz może rozważyć zmianę dawki lub zastąpienie tymi innymi lekami. Ponadto, nie zaleca się jednocześnego stosowania Stocrin z tabletkami złożonymi zawierającymi efawirenz, emtrycytabinę i tenofowir, ponieważ obie postacie zawierają tę samą substancję czynną.

Interakcje z lekami stosowanymi w leczeniu wirusa zapalenia wątroby C (HCV): Boceprewir, telaprewir, symeprewir, sofosbuwir/welpataswir, glekaprewir/pibrentaswir i sofosbuwir/welpataswir/woksilaprewir – stosowanie tych leków razem z Stocrin wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem.

Interakcje z antybiotykami i lekami przeciwgruźliczeymi: Klarytromycyna, ryfabutyna i ryfampicyna mogą wchodzić w interakcję z efawirenjem. Lekarz może dostosować dawki lub zaproponować alternatywne antybiotyki.

Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi:

• Worykonazol – efawirenz zmniejsza stężenie worykonazolu we krwi, a worykonazol z kolei zwiększa stężenie efawirenzu; przy jednoczesnym stosowaniu dawka worykonazolu musi być zwiększona, a dawka efawirenzu zmniejszona
• Itrakonazol i pozakonazol – efawirenz może zmniejszać ich stężenie we krwi

Interakcje z lekami przeciwmalarycznymi: Efawirenz może zmniejszać stężenie artemeteru/lumefantryny oraz atowakwonu/proguanilu we krwi.

Interakcje z lekami przeciwdrgawkowymi: Karbamazepina, fenytoina i fenobarbital mogą wchodzić w interakcję z efawirenjem – efawirenz może zarówno zwiększać, jak i zmniejszać ich stężenie we krwi, a karbamazepina może osłabić działanie efawirenzu. Lekarz może zmienić lek przeciwdrgawkowy.

Interakcje z innymi istotnymi lekami:

• Statyny (atorwastatyna, prawastatyna, symwastatyna) – efawirenz może zmniejszać ich stężenie we krwi; lekarz będzie kontrolował poziom cholesterolu
• Sertralina i bupropion (leki antydepresyjne) – może być konieczne dostosowanie dawki
• Diltiazem i inne antagoniści kanału wapniowego – dawka może wymagać dostosowania przy rozpoczęciu leczenia efawirenjem
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, syrolimus, takrolimus) – efawirenz może wpływać na ich stężenie w osoczu; lekarz będzie starannie monitorował pacjenta
• Hormonalne produkty antykoncepcyjne (tabletki, iniekcje, implanty) – efawirenz może zmniejszać ich skuteczność; zalecane jest jednoczesne stosowanie mechanicznych metod antykoncepcji
• Warfaryna i acenokumarol (leki antykoagulacyjne) – może być konieczne dostosowanie dawki
• Wyciągi z miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba) – ziołowy preparat, który może wpływać na stężenie efawirenzu
• Metamizol – lek stosowany w leczeniu bólu i gorączki
• Prazykwantel – lek stosowany w zakażeniach pasożytniczych

Pacjent powinien poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach, które przyjmuje lub planuje przyjmować – w tym o lekach roślinnych i suplementach diety. Zmiany w zestawie leków mogą prowadzić do zmian stężenia efawirenzu lub innych preparatów we krwi, co może wpływać na skuteczność leczenia lub nasilić działania niepożądane.