Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaEmulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyFresenius Kabi AB
Kod ATCB05BA10
ProceduraDCP
Kategorie

Dawkowanie SmofKabiven extra Nitrogen EF - jak stosować?

Dorośli pacjenci: Zalecany zakres dawkowania wynosi od 13 do 31 ml preparatu na kg masy ciała na dobę. Zapewnia to dostarczenie od 0,14 do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (co odpowiada 0,85-2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) oraz od 12 do 28 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,5 ml/kg mc./godzinę, co odpowiada 0,13 g glukozy, 0,10 g aminokwasów i 0,04 g tłuszczów na kg masy ciała na godzinę. Zalecany czas trwania infuzji wynosi od 14 do 24 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 31 ml/kg mc./dobę.

Śróddializacyjne żywienie pozajelitowe (IDPN): U stabilnych klinicznie dorosłych pacjentów poddawanych przewlekłej terapii nerkozastępczej maksymalna szybkość infuzji w IDPN wynosi 3,0 ml/kg mc./godzinę (odpowiada to 0,20 g aminokwasów, 0,25 g glukozy i 0,09 g tłuszczów/kg mc./godzinę). Objętość infuzji powinna być dostosowana do różnicy między doustnym przyjmowaniem pokarmu a zalecanym spożyciem składników odżywczych oraz uwzględniać straty związane z leczeniem nerkozastępczym. Czas trwania infuzji w IDPN zwykle wynosi od 3 do 5 godzin, zależnie od potrzeb pacjenta i czasu trwania sesji dialiterapii.

Dzieci w wieku 2-11 lat: Dawka do 31 ml/kg mc./dobę powinna być regularnie dostosowywana do indywidualnych wymagań dziecka, które różnią się znacznie bardziej niż u dorosłych. Zalecana maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,8 ml/kg mc./godzinę (co odpowiada 0,12 g aminokwasów, 0,15 g glukozy i 0,05 g tłuszczów/kg mc./godzinę). Czas trwania infuzji nie powinien przekraczać 17 godzin przy zastosowaniu maksymalnej szybkości. Zalecany czas trwania infuzji wynosi od 12 do 24 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 31 ml/kg mc./dobę.

Młodzież w wieku 12-16/18 lat: U młodzieży można stosować dawkowanie jak u dorosłych pacjentów. Preparat jest podawany dożylnie, w infuzji do żyły centralnej. W celu zapewnienia pełnego żywienia pozajelitowego należy dodawać mikroelementy, elektrolity i witaminy odpowiednio do potrzeb pacjenta. Lekarz dobiera indywidualną dawkę w zależności od masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.