Dawkowanie Remifentanyl Kabi - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Remifentanyl |
| Postać farmaceutyczna | Brak danych |
| Podmiot odpowiedzialny | |
| Kod ATC | |
| Procedura | |
| Kategorie |
Remifentanyl Kabi może być podawany jedynie w ściśle kontrolowanych warunkach i na oddziałach wyposażonych w sprzęt umożliwiający monitorowanie i wspomaganie krążenia i oddychania pacjenta. Remifentanyl Kabi jest podawany przez lub pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu tego rodzaju leków. Pacjent nigdy nie będzie stosował tego leku samodzielnie. Ten lek będzie zawsze podawany przez osobę wykwalifikowaną. Remifentanyl Kabi może być podawany tylko przez wstrzyknięcie lub infuzję bezpośrednio do żyły. Nie należy podawać krócej niż 30 sekund. Leku Remifentanyl Kabi nie wolno wstrzykiwać do kanału kręgowego (zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo). Dawkowanie Lekarz ustala dawkę i czas trwania infuzji uwzględniając masę ciała, wiek, sprawność fizyczną, stosowanie innych leków i rodzaj przeprowadzanej operacji. Dawkowanie u dorosłych Większość pacjentów reaguje na szybkość infuzji od 0,1 do 2 mikrogramów na kg masy ciała na minutę. Dawka może być zmniejszona lub zwiększona przez lekarza na podstawie stanu pacjenta i (lub) jego reakcji. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku Jeśli lek stosuje się do ogólnego znieczulenia, u pacjentów w podeszłym wieku, należy zmniejszyć dawkę początkową leku Remifentanyl Kabi. Dawkowanie u dzieci (w wieku od 1 do 12 lat) U większości dzieci, szybkość infuzji od 0,05 do 1,3 mikrograma na kg masy ciała na minutę jest wystarczająca do osiągnięcia znieczulenia ogólnego podczas operacji. Dawka może być zmieniona przez lekarza aż do 3 mikrogramów na kg masy ciała na minutę. Jest niewiele danych o stosowaniu leku Remifentanyl Kabi u dzieci przebywających na oddziałach intensywnej terapii. Remifentanyl Kabi nie jest zalecany do stosowania u noworodków i niemowląt (u dzieci w wieku poniżej 1 roku). Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów U pacjentów z otyłością lub pacjentów w stanie krytycznym dawka początkowa będzie odpowiednio zmniejszona lub zwiększona, w zależności od reakcji pacjenta. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów poddawanych operacjom neurochirurgicznym nie będzie konieczne zmniejszenie dawki.
