Dawkowanie Privigen - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaImmunoglobulina ludzka
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych (Immunoglobulinum humanum normale
Podmiot odpowiedzialnyCSL Behring GmbH
Kod ATCJ06BA02
ProceduraCEN
Kategorie

Privigen przeznaczony jest wyłącznie do infuzji dożylnej i jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali prawidłową dawkę, biorąc pod uwagę masę ciała pacjenta i jego reakcję na leczenie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest takie samo jak u dorosłych, ponieważ zależy od masy ciała.

W zespołach pierwotnego niedoboru odporności (PID):

  • Dawka początkowa: 0,4-0,8 g/kg masy ciała w dawce jednorazowej
  • Dawka podtrzymująca: co najmniej 0,2 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie
  • Celem jest osiągnięcie minimalnego stężenia IgG co najmniej 6 g/l

We wtórnych niedoborach odporności (SID):

  • Dawka: 0,2-0,4 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie
  • Celem jest osiągnięcie minimalnego stężenia IgG co najmniej 6 g/l

W pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP):

  • Schemat 1: 0,8-1 g/kg masy ciała w 1. dniu leczenia (możliwe powtórzenie w ciągu 3 dni)
  • Schemat 2: 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 2-5 dni

W zespole Guillaina-Barrégo:

  • Dawka: 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 5 dni
  • Możliwe ponowne podanie w przypadku nawrotu

W chorobie Kawasaki:

  • Dawka: 2 g/kg masy ciała w dawce jednorazowej
  • W połączeniu z kwasem acetylosalicylowym

W przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP):

  • Dawka początkowa: 2 g/kg masy ciała w dawkach podzielonych w ciągu 2-5 kolejnych dni
  • Dawka podtrzymująca: 1 g/kg masy ciała w dawkach podzielonych w ciągu 1-2 kolejnych dni co 3 tygodnie

W wieloogniskowej neuropatii ruchowej (MMN):

  • Dawka początkowa: 2 g/kg podawana przez 2-5 kolejnych dni
  • Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2-4 tygodni lub 2 g/kg co 4-8 tygodni

Szybkość infuzji: Początkowa szybkość wynosi 0,3 ml/kg masy ciała/godzinę przez około 30 minut. Jeżeli pacjent dobrze toleruje infuzję, szybkość może być stopniowo zwiększona do 4,8 ml/kg masy ciała/godzinę. U pacjentów z PID, którzy dobrze tolerują infuzję, szybkość można zwiększyć maksymalnie do 7,2 ml/kg masy ciała/godzinę.