Dawkowanie Privigen - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Immunoglobulina ludzka |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych (Immunoglobulinum humanum normale |
| Podmiot odpowiedzialny | CSL Behring GmbH |
| Kod ATC | J06BA02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Privigen przeznaczony jest wyłącznie do infuzji dożylnej i jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali prawidłową dawkę, biorąc pod uwagę masę ciała pacjenta i jego reakcję na leczenie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest takie samo jak u dorosłych, ponieważ zależy od masy ciała.
W zespołach pierwotnego niedoboru odporności (PID):
- Dawka początkowa: 0,4-0,8 g/kg masy ciała w dawce jednorazowej
- Dawka podtrzymująca: co najmniej 0,2 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie
- Celem jest osiągnięcie minimalnego stężenia IgG co najmniej 6 g/l
We wtórnych niedoborach odporności (SID):
- Dawka: 0,2-0,4 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie
- Celem jest osiągnięcie minimalnego stężenia IgG co najmniej 6 g/l
W pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP):
- Schemat 1: 0,8-1 g/kg masy ciała w 1. dniu leczenia (możliwe powtórzenie w ciągu 3 dni)
- Schemat 2: 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 2-5 dni
W zespole Guillaina-Barrégo:
- Dawka: 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 5 dni
- Możliwe ponowne podanie w przypadku nawrotu
W chorobie Kawasaki:
- Dawka: 2 g/kg masy ciała w dawce jednorazowej
- W połączeniu z kwasem acetylosalicylowym
W przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP):
- Dawka początkowa: 2 g/kg masy ciała w dawkach podzielonych w ciągu 2-5 kolejnych dni
- Dawka podtrzymująca: 1 g/kg masy ciała w dawkach podzielonych w ciągu 1-2 kolejnych dni co 3 tygodnie
W wieloogniskowej neuropatii ruchowej (MMN):
- Dawka początkowa: 2 g/kg podawana przez 2-5 kolejnych dni
- Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2-4 tygodni lub 2 g/kg co 4-8 tygodni
Szybkość infuzji: Początkowa szybkość wynosi 0,3 ml/kg masy ciała/godzinę przez około 30 minut. Jeżeli pacjent dobrze toleruje infuzję, szybkość może być stopniowo zwiększona do 4,8 ml/kg masy ciała/godzinę. U pacjentów z PID, którzy dobrze tolerują infuzję, szybkość można zwiększyć maksymalnie do 7,2 ml/kg masy ciała/godzinę.
