Dawkowanie Pediaven G20 - jak stosować?

Dawkowanie leku Pediaven G20 jest ściśle indywidualne i ustalone przez lekarza prowadzącego. Lekarz określa wielkość dawki oraz czas trwania leczenia w oparciu o wiek pacjenta, masę ciała, zapotrzebowanie metaboliczne i energetyczne, stan kliniczny oraz zdolność do metabolizowania składników odżywczych. Lek podawany jest wyłącznie drogą dożylną do żyły centralnej przez wykwalifikowany personel medyczny.

Zalecenia ogólne dotyczące dawkowania:

• Zapotrzebowanie na glukozę u dzieci: średnio 10-15 g/kg mc./dobę przy szybkości infuzji 1-1,2 g/kg mc./godz.
• Zapotrzebowanie na azot: średnio 200-300 mg/kg mc./dobę

Maksymalna szybkość infuzji w zależności od grupy wiekowej:

• Niemowlęta (1. miesiąc życia – 2 lata): maksymalnie 7 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,4 g glukozy/kg mc./godz.)
• Dzieci (2-11 lat): maksymalnie 6 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,2 g glukozy/kg mc./godz.)
• Młodzież (11-18 lat): maksymalnie 3 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 0,5 g glukozy/kg mc./godz.)

W przypadku całkowitego żywienia pozajelitowego (gdy żywienie odbywa się wyłącznie drogą dożylną), lekarz może zalecić jednoczesne podanie witamin i emulsji tłuszczowych. Jeśli do leku zostały dodane witaminy, worek należy chronić przed światłem przez cały czas podawania.

Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór w worku oraz zestaw do podawania muszą być chronione przed działaniem światła do momentu zakończenia infuzji. Narażenie na światło może prowadzić do wytworzenia nadtlenków i innych produktów rozpadu.

Ważne jest przestrzeganie regularnej i kontrolowanej szybkości infuzji, aby uniknąć ryzyka związanego z podaniem leku z szybkością większą niż zalecana. Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta przez cały okres leczenia i może zmienić podawaną dawkę lub zalecić podanie dodatkowych substancji (głównie witamin, tłuszczów lub elektrolitów), jeśli będzie to konieczne. Podczas długotrwałego żywienia pozajelitowego (powyżej 14 dni) konieczne jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych i stanu odżywienia pacjenta.