Skutki uboczne Ovestin

Jak każdy lek, Ovestin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija w ciągu pierwszych tygodni stosowania leku.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej:

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• objawów zakrzepicy żylnej: bolesny obrzęk i zaczerwienienie nóg, nagły ból w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem
• objawów udaru mózgu: nagłe zaburzenia mowy, niedowład lub drętwienie połowy ciała, silny nagły ból głowy
• objawów zawału serca: nagły, silny ból w klatce piersiowej, promieniujący do ramienia lub szczęki
• żółtaczki (zażółcenie skóry i białek oczu) mogącej wskazywać na problemy z wątrobą
• objawów obrzęku naczynioruchowego: opuchnięcie twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu, pokrzywka w połączeniu z trudnościami w oddychaniu
• znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego (objawy: silny ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie)
• bólów głowy o charakterze migrenowym występujących po raz pierwszy

Często występujące działania niepożądane:

W zależności od stosowanych dawek oraz indywidualnej wrażliwości pacjentki mogą wystąpić następujące objawy:

• obrzęk i zwiększona tkliwość piersi – dolegliwość ta zwykle ustępuje po kilku tygodniach stosowania leku, jeśli się utrzymuje należy skonsultować się z lekarzem
• niewielkie krwawienie z pochwy lub plamienie – w pierwszych 3-6 miesiącach leczenia jest to normalne zjawisko, jednak jeśli krwawienie utrzymuje się dłużej, pojawia się po okresie ponad 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia lub występuje po zaprzestaniu stosowania leku, należy zgłosić się do lekarza
• zwiększona ilość wydzieliny z pochwy – jest to efekt działania estrogenu na nabłonek pochwy
• nudności – zazwyczaj przemijają po pierwszych tygodniach leczenia
• zatrzymanie płynu w tkankach, zwykle objawiające się obrzękami kostek lub stóp
• miejscowe podrażnienie lub świąd (głównie przy stosowaniu kremu lub globulek dopochwowych)
• objawy grypopodobne

U większości pacjentek objawy te ustępują po upływie kilku pierwszych tygodni leczenia.

Działania niepożądane związane z hormonalną terapią zastępczą ogólnie:

Poniższe choroby są częściej zgłaszane u kobiet stosujących HTZ (szczególnie w postaci tabletek doustnych) niż u kobiet niestosujących HTZ. Przy stosowaniu miejscowym (globulki, krem) ryzyko to jest znacznie mniejsze ze względu na minimalną absorpcję ogólnoustrojową:

• rak jajnika – nieznacznie zwiększone ryzyko (około 1 dodatkowy przypadek na 2000 kobiet stosujących HTZ przez 5 lat)
• zakrzepy krwi w żyłach nóg lub płuc (zakrzepica żylna) – ryzyko około 1,3-3 razy wyższe, szczególnie w pierwszym roku leczenia
• udar mózgu – ryzyko około 1,5-krotnie wyższe (3 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet w okresie 5 lat)
• możliwa utrata pamięci, jeśli stosowanie HTZ rozpoczyna się po 65. roku życia
• rak piersi – zwiększone ryzyko staje się widoczne po 3 latach stosowania HTZ (dane dotyczą głównie złożonej terapii estrogenowo-progestagenowej; nie ma pewności czy stosowanie Ovestin wiąże się z takim samym wzrostem ryzyka)
• nadmierne pogrubienie lub rak błony śluzowej macicy – ryzyko to dotyczy głównie długotrwałego stosowania wyłącznie estrogenowej HTZ u kobiet z zachowaną macicą; można je zmniejszyć poprzez dodanie progestagenu

Dodatkowe działania niepożądane zgłaszane w trakcie stosowania innych leków HTZ:

• zapalenie pęcherzyka żółciowego
• różne zaburzenia skóry: odbarwienie skóry, zwłaszcza na twarzy lub szyi (ostuda, tzw. plamy ciążowe), bolesne czerwonawe guzki na skórze (rumień guzowaty), wysypka z tarczowatym zaczerwieniem lub owrzodzeniami (rumień wielopostaciowy)

Czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych:

• wiek powyżej 65 lat przy rozpoczynaniu HTZ
• długi czas stosowania HTZ (powyżej 5 lat)
• wywiad rodzinny obciążony nowotworami estrogenozależnymi
• znaczna nadwaga (BMI powyżej 30 kg/m²)
• palenie tytoniu
• unieruchomienie lub poważna operacja
• zaburzenia krzepnięcia krwi

Kiedy należy regularnie badać piersi:

Należy regularnie badać piersi zgodnie z zaleceniem lekarza oraz zgłosić się do lekarza w przypadku zauważenia jakichkolwiek zmian, takich jak: zapadanie się skóry, zmiany brodawki sutkowej, jakiekolwiek widoczne lub wyczuwalne guzki. Zaleca się wykonywanie przesiewowych badań mammograficznych zgodnie z zaleceniami lekarza.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, w tym wszelkich objawów niepożądanych niewymienionych w tej sekcji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.