Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Patrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera? |
| Postać farmaceutyczna | Emulsja do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | B. Braun Melsungen AG |
| Kod ATC | B05BA10 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Interakcje Omegaflex peri z innymi lekami
Omegaflex peri może wchodzić w interakcje z niektórymi innymi lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o lekach, które planuje się przyjmować. Jest to szczególnie ważne w przypadku stosowania następujących grup leków:
- Insulina – może być konieczna korekta dawki insuliny ze względu na zawartość glukozy w preparacie
- Heparyna – lek przeciwzakrzepowy, który może wchodzić w interakcje z emulsją tłuszczową
- Leki zapobiegające niepożądanemu krzepnięciu krwi, takie jak warfaryna lub inne pochodne kumaryny – może być wymagane monitorowanie parametrów krzepnięcia
- Leki moczopędne (diuretyki) – mogą wpływać na równowagę elektrolitową
- Inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II – stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub chorób serca
- Leki stosowane przy przeszczepach narządów, takie jak cyklosporyna i takrolimus
- Kortykosteroidy – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych
- Hormon adrenokortykotropowy (ACTH) – preparat hormonalny wpływający na równowagę płynów
Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji (pozornego zlepiania się krwinek) produktu leczniczego Omegaflex peri nie należy podawać jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji. Jeśli zachodzi konieczność przetoczenia krwi lub preparatów krwiopochodnych, należy użyć oddzielnego dostępu żylnego.
Produktu leczniczego Omegaflex peri nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, dla których nie wykazano zgodności. Jeśli lekarz uzna za konieczne dodanie dodatkowych składników (elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe), muszą to być substancje o potwierdzonej kompatybilności z tym preparatem.
Podczas stosowania żywienia pozajelitowego prowadzone jest ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych krwi, co pozwala na wykrycie ewentualnych interakcji i odpowiednie dostosowanie dawek innych leków. Wszelkie zmiany w farmakoterapii powinny być zgłaszane lekarzowi prowadzącemu żywienie pozajelitowe.
