Skutki uboczne Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Aktywność dawki radiofarmaceutyku podawanego pacjentom jest zawsze rozpatrywana w relacji do jego wartości terapeutycznych, szczególnie przy dawkach terapeutycznych, które mogą dawać poważne efekty uboczne.

Najczęstsze działania niepożądane związane z podaniem preparatu obejmują:

• Nudności i wymioty – należą do najczęstszych dolegliwości po podaniu radiofarmaceutyku
• Napadowe zaczerwienienie skóry – może wystąpić w trakcie lub krótko po infuzji
• Uraz popromienny – objawy wynikające z bezpośredniego działania promieniowania na tkanki

Działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego:

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego – może prowadzić do zmniejszenia produkcji wszystkich rodzajów komórek krwi
• Niedokrwistość – zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i poziomu hemoglobiny
• Trombocytopenia (małopłytkowość) – spadek liczby płytek krwi zwiększający ryzyko krwawień
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili zwiększające podatność na zakażenia bakteryjne
• Wzrost podatności na zakażenia – wynikający z osłabienia układu odpornościowego

Działania niepożądane ze strony tarczycy:

• Niedoczynność tarczycy – spowodowana gromadzeniem się wolnego jodu-131 w gruczole tarczowym
• Nadczynność tarczycy – rzadsza, ale możliwa reakcja

Długoterminowe ryzyko:

• Białaczki – zwiększone ryzyko zachorowania na nowotwory układu krwiotwórczego
• Wtórne nowotwory złośliwe – ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na różne typy nowotworów
• Wady dziedziczne – możliwe uszkodzenia materiału genetycznego mogące wpłynąć na przyszłe potomstwo

W przypadku terapeutycznych dawek na wymienione wyżej działania niepożądane wynikające z podania samego preparatu nakładają się również efekty wynikające z radiotoksyczności – toksycznego działania promieniowania jonizującego na komórki i tkanki organizmu.

Ze względu na ryzyko skażeń promieniotwórczych należy zachować szczególną ostrożność u osób z nietrzymaniem moczu oraz u pacjentów mogących nie podporządkować się zaleceniom personelu medycznego. Podawanie leków zawierających izotopy promieniotwórcze stwarza w stosunku do innych osób ryzyko narażenia na zewnętrzne promieniowanie jonizujące lub skażenie spowodowane plamami moczu, wymiocin itp. Z tego powodu należy zachować podstawowe zasady higieny.