Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Siarczan meta-jodo(131i)benzyloguanidyny o aktywności 370 – 740 mbq/ml |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań (Iobenguani |
| Podmiot odpowiedzialny | Narodowe Centrum Badań Jądrowych |
| Kod ATC | V10XA02 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Preparat jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych, pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty medycyny nuklearnej.
Zalecana dawka jednorazowa w terapii nowotworowej wynosi około 3,7 GBq (3700 MBq). Jest to dawka standardowa stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Aktywność podawanego radiofarmaceutyku jest zawsze ustalana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, stopnia zaawansowania choroby, funkcji narządów krytycznych (szczególnie nerek i szpiku kostnego) oraz wartości diagnostycznych i terapeutycznych planowanego zastrzyku.
Sposób przygotowania i podania: Przed podaniem dawkę terapeutyczną należy rozcieńczyć solą fizjologiczną (0,9% roztworem chlorku sodu) do objętości około 50 ml. Tak przygotowany roztwór podaje się dożylnie w postaci wolnego wlewu przez okres 1,5 do 2 godzin. Wydłużony czas infuzji zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrych reakcji niepożądanych.
Przed rozpoczęciem terapii oraz w jej trakcie konieczne jest zastosowanie ochrony tarczycy poprzez podawanie preparatów jodku potasu lub nadchloranu potasu. Blokada tarczycy powinna rozpocząć się co najmniej 24 godziny przed podaniem radiofarmaceutyku i być kontynuowana przez okres wskazany przez lekarza (zwykle 10-14 dni po podaniu). Zabieg ten zapobiega gromadzeniu się wolnego jodu-131 w tarczycy i związanemu z tym ryzyku niedoczynności lub nadczynności tego gruczołu.
Po podaniu leku zaleca się zwiększenie spożycia płynów o około 1–1,5 litra na dobę powyżej zwykłego dziennego zapotrzebowania oraz częste opróżnianie pęcherza moczowego. Środki te mają na celu zmniejszenie dawki promieniowania pochłoniętego przez pęcherz moczowy, ponieważ radiofarmaceutyk jest wydalany głównie drogą moczową.
Niektórzy pacjenci otrzymujący duże aktywności izotopu jodu-131 muszą być hospitalizowani z uwagi na konieczność przestrzegania przepisów ochrony radiologicznej i izolacji w celu ochrony innych osób przed narażeniem na promieniowanie jonizujące.
