Interakcje Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaSiarczan meta-jodo(131i)benzyloguanidyny o aktywności 370 – 740 mbq/ml
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań (Iobenguani
Podmiot odpowiedzialnyNarodowe Centrum Badań Jądrowych
Kod ATCV10XA02
ProceduraNAR
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Wiele substancji może wpływać na wydłużenie retencji lub obniżenie wychwytu jobenguanu w komórkach docelowych, co bezpośrednio przekłada się na skuteczność terapii.

Leki wydłużające retencję jobenguanu:

  • Nifedypina (bloker kanałów wapniowych) – powoduje wydłużenie retencji jobenguanu w organizmie

Leki obniżające wychwyt jobenguanu (należy przerwać przed terapią):

  • Leki przeciwnadciśnieniowe: rezerpina, labetalol, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, nifedypina, werapamil)
  • Leki sympatykomimetyczne – obecne w preparatach donosowych obkurczających błonę śluzową, takie jak fenylefryna, efedryna lub fenylpropanolamina
  • Kokaina
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, doksepina, amoksapina, loksapina

Leki hamujące gromadzenie jobenguanu:

  • Leki przeciwnadciśnieniowe działające na drodze blokady neuronów adrenergicznych: betanidyna, debryzochina, bretylium, guanetydyna
  • Leki przeciwdepresyjne: maprotylina, trazodon

Przyjmowanie wymienionych leków należy przerwać przed podjęciem leczenia. Czas przerwania powinien być ustalony indywidualnie przez lekarza, w zależności od rodzaju leku i jego okresu eliminacji z organizmu. Zwykle zaleca się zaprzestanie stosowania leków interferujących z wychwytem jobenguanu na kilka dni do kilku tygodni przed planowaną terapią.

Powyższe czynniki wskazują, że lekarz powinien znać pełną historię choroby pacjenta oraz wszystkie przyjmowane przez niego leki, w tym preparaty dostępne bez recepty (leki donosowe, suplementy) oraz używki. Tylko pełna informacja pozwala na odpowiednie przygotowanie pacjenta do terapii i osiągnięcie optymalnego efektu leczniczego.