Dawkowanie Maapliv - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaGlicyna, Kwas glutaminowy, Kwas l-asparaginowy, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, Tauryna
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyRecordati Rare Diseases
Kod ATCB05BA01
ProceduraCEN
Kategorie

Dawkowanie preparatu należy ustalać indywidualnie, uwzględniając zdolność organizmu pacjenta do metabolizowania aminokwasów, jego wiek, masę ciała oraz zapotrzebowanie na składniki odżywcze, płyny i energię. Decyzję o schemacie infuzji podejmuje lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu choroby syropu klonowego oraz terapii dożylnej.

Zalecane dawkowanie dla noworodków, niemowląt i małych dzieci do 23 miesięcy:

  • Dawka aminokwasów: od 2 do 3 g/kg/dobę
  • Objętość roztworu: od 39 do 58 ml/kg/dobę
  • Prędkość infuzji: od 1,6 do 2,4 ml/kg/godzinę

Zalecane dawkowanie dla dzieci i młodzieży:

  • Dawka aminokwasów: od 1 do 2 g/kg/dobę
  • Objętość roztworu: od 19 do 39 ml/kg/dobę
  • Prędkość infuzji: od 0,8 do 1,6 ml/kg/godzinę

Zalecane dawkowanie dla osób dorosłych:

  • Dawka aminokwasów: od 1 do 2 g/kg/dobę
  • Objętość roztworu: od 19 do 39 ml/kg/dobę
  • Prędkość infuzji: od 0,8 do 1,6 ml/kg/godzinę

Sposób podawania:

Preparat podaje się w postaci ciągłej infuzji dożylnej do żyły centralnej lub obwodowej. Ze względu na osmolarność roztworu możliwe jest podawanie obwodowe, jednak jego czas trwania należy ograniczyć do kilku dni w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia zakrzepowego zapalenia żył w miejscu infuzji. Jest to roztwór hipertoniczny, który należy podawać w powolnej infuzji zgodnie z zaleceniami przedstawionymi powyżej. W trakcie podawania butelkę należy chronić przed światłem.

Dodatkowe wytyczne:

  • Należy zapewnić odpowiednią podaż kalorii poprzez równoczesne infuzje glukozy i roztworu lipidów - podaż energii musi być co najmniej równa podaży dostosowanej do wieku pacjenta
  • Konieczna jest ostrożna suplementacja izoleucyną i waliną - jeśli nie można uzyskać roztworu do infuzji zawierającego te aminokwasy, można je podawać doustnie lub dojelitowo
  • Modyfikacja dawki zależy od wieku, masy ciała oraz poziomu leucyny we krwi
  • W przypadku ostrej dekompensacji należy rozważyć codzienną modyfikację dawki w zależności od stężenia leucyny
  • Po osiągnięciu stabilizacji modyfikację można rozważać co 2-3 dni

Czas trwania leczenia:

Leczenie można kontynuować do momentu ustąpienia epizodu dekompensacji, co definiuje się jako osiągnięcie stężenia leucyny w osoczu poniżej 381 µmol/l. Poziom leucyny determinuje całościowy sposób leczenia i schemat żywienia.

U pacjentów z poważnie lub krytycznie podwyższonym poziomem leucyny sam preparat dożylny może nie być wystarczający do odpowiedniego obniżenia parametrów i może być konieczne zastosowanie innych metod leczenia, takich jak hemodializa lub hemofiltracja.