Dawkowanie Lamivudine Teva - jak stosować?

Zalecana dawka produktu Lamivudine Teva dla dorosłych pacjentów wynosi jedną tabletkę powlekaną (100 mg lamiwudyny) raz na dobę. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarzy doświadczonych w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B.

U pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby lamiwudynę należy zawsze stosować w skojarzeniu z drugim lekiem przeciwwirusowym, który nie wykazuje krzyżowej oporności na lamiwudynę. Ma to na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia oporności wirusowej oraz osiągnięcie szybkiego zahamowania replikacji wirusa. Optymalny czas trwania leczenia nie został jednoznacznie określony i zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.

W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, leczenie powinno być prowadzone przynajmniej 6-12 miesięcy po potwierdzeniu serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg, zanik miana HBV DNA z wykryciem HBeAb), aby ograniczyć ryzyko nawrotu wirusologicznego lub do uzyskania serokonwersji HBsAg albo utraty skuteczności. Po zakończeniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miana HBV DNA w surowicy.

U pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg (mutant pre-core) bez marskości wątroby, leczenie należy kontynuować przynajmniej do wystąpienia serokonwersji HBs lub do wystąpienia dowodów utraty skuteczności. W przypadku przedłużonego leczenia zalecana jest ponowna ocena w regularnych odstępach czasu w celu potwierdzenia, że kontynuowanie wybranej terapii jest nadal właściwe dla pacjenta.

U pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, marskością wątroby lub u otrzymujących przeszczep wątroby nie zaleca się przerywania leczenia. W przypadku przerwania podawania lamiwudyny, pacjenci powinni być okresowo monitorowani w celu wykrycia nawrotu zapalenia wątroby.

Pacjentom z zaburzeniami czynności nerek i klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/minutę należy zmniejszyć dawkę. Lamivudine Teva w postaci tabletek 100 mg nie jest odpowiednim produktem dla pacjentów wymagających dawki mniejszej niż 100 mg – w takich przypadkach dostępny jest roztwór doustny lamiwudyny. Wyniki badań pacjentów poddawanych okresowej hemodializie wskazują, że po początkowym zmniejszeniu dawki lamiwudyny dalsza zmiana dawkowania nie jest konieczna podczas trwania dializy.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki lamiwudyny, o ile nie towarzyszy jej niewydolność nerek. U pacjentów w podeszłym wieku normalny proces starzenia się organizmu nie ma klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na lamiwudynę, z wyjątkiem pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min.

W przypadku pacjentów z jednocześnie występującym zakażeniem HIV, aktualnie stosujących bądź planujących zastosowanie skojarzonego schematu leczenia przeciwretrowirusowego obejmującego lamiwudynę, należy stosować dawkę lamiwudyny zalecaną w przypadku zakażenia HIV (zazwyczaj 150 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi). Dawka 100 mg stosowana w leczeniu zapalenia wątroby typu B nie jest odpowiednia dla pacjentów zakażonych HIV.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Lamivudine Teva u niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Z powodu ograniczonych danych podawanie lamiwudyny w tej grupie pacjentów nie jest obecnie zalecane.