Dawkowanie Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaChlorek potasu, Glukoza jednowodna
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyFresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BB02
ProceduraDCP
Kategorie

Lek jest podawany wyłącznie drogą dożylną przez lekarza lub pielęgniarkę w warunkach szpitalnych. Wielkość dawki, szybkość oraz sposób podania są ustalane indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta, stopnia nawodnienia organizmu oraz przyczyny leczenia.

Dorośli pacjenci – w leczeniu niedoboru węglowodanów i płynów zalecana dawka wynosi od 500 ml do 3 litrów na dobę. W zapobieganiu hipokaliemii zazwyczaj stosuje się do 50 mmol potasu na dobę, natomiast w leczeniu ustalonego niedoboru potasu zalecana dawka to 20 mmol potasu podawane w czasie 2-3 godzin (około 7-10 mmol/godzinę) pod kontrolą zapisu EKG. Maksymalna zalecana dobowa dawka potasu wynosi od 2 do 3 mmol na kilogram masy ciała.

Dzieci i młodzież – dawkowanie u dzieci jest ściśle zależne od masy ciała:

  • Dzieci o masie ciała 0-10 kg: 100 ml na kilogram masy ciała na dobę
  • Dzieci o masie ciała 10-20 kg: 1000 ml + 50 ml na każdy kilogram masy ciała powyżej 10 kg na dobę
  • Dzieci o masie ciała powyżej 20 kg: 1500 ml + 20 ml na każdy kilogram masy ciała powyżej 20 kg na dobę

W leczeniu hipokaliemii u dzieci zalecane dawkowanie wynosi 0,3-0,5 mmol potasu na kilogram masy ciała na godzinę, przy czym maksymalna dobowa dawka nie powinna przekraczać 2-3 mmol/kg masy ciała. Dawkę należy precyzyjnie ustalać na podstawie często przeprowadzanych badań laboratoryjnych.

Szybkość podawania jest kluczowa dla bezpieczeństwa – aby uniknąć groźnej hiperkaliemii, szybkość infuzji potasu nie powinna przekraczać 15-20 mmol na godzinę. Podawanie potasu dożylnie powinno odbywać się do dużej żyły obwodowej lub żyły centralnej, w celu zmniejszenia ryzyka stwardnienia żył. U pacjentów wymagających dużej objętości lub szybkiej infuzji lekarz kontroluje zapis z badania EKG.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosuje się mniejsze dawki ze względu na ograniczoną zdolność wydalania potasu. Podczas leczenia lekarz regularnie kontroluje bilans płynów, kwasowość krwi, przepływ moczu oraz stężenia elektrolitów (zwłaszcza sodu i potasu) we krwi.