Interakcje Jylamvo z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, włącznie z lekami wydawanymi bez recepty i lekami ziołowymi. Szczególnie ważne jest poinformowanie o stosowaniu Jylamvo, jeśli w trakcie leczenia przepisano inny lek.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i salicylany: U pacjentów leczonych metotreksatem w małej dawce należy wziąć pod uwagę ryzyko interakcji z NLPZ, zwłaszcza w przypadku zaburzenia czynności nerek. NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy, diklofenak, ibuprofen) mogą zmniejszać wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu i nasilenia toksyczności. Nie zaleca się jednoczesnego podawania NLPZ, jeśli obecne są czynniki ryzyka, takie jak zaburzenia czynności nerek.

Leki hepatotoksyczne: Należy unikać jednoczesnego stosowania leków potencjalnie hepatotoksycznych (leflunomid, azatiopryna, sulfasalazyna, retinoidy) oraz spożywania alkoholu. Pacjenci przyjmujący jednocześnie hepatotoksyczne leki powinni być ściślej monitorowani pod kątem nasilenia działań hepatotoksycznych.

Leki hematotoksyczne: Jednoczesne podawanie hematotoksycznych leków (np. metamizol) zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich reakcji hematotoksycznych metotreksatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zatem unikać jednoczesnego podawania tych produktów.

Leki wypierające metotreksat z wiązania z białkami: Salicylany, fenylobutazon, fenytoina, barbiturany, leki uspokajające, doustne leki antykoncepcyjne, tetracykliny, pochodne amidopiryny, sulfonamidy, tiazydowe leki moczopędne, doustne leki hipoglikemizujące, doksorubicyna i kwas p-aminobenzoesowy wypierają metotreksat z wiązania z albuminą w surowicy krwi, zwiększając jego biodostępność i toksyczność.

Leki zmniejszające klirens nerkowy metotreksatu:

• Probenecyd i słabe kwasy organiczne mogą zmniejszyć wydzielanie w kanalikach nerkowych
• Antybiotyki (penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna, cefalotyna) mogą w indywidualnych przypadkach zmniejszać klirens nerkowy
• Inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) mogą wydłużać czas usuwania metotreksatu przez nerki

Antybiotyki: Doustne antybiotyki (tetracykliny, chloramfenikol, niewchłaniające się antybiotyki o szerokim spektrum) mogą zmniejszać wchłanianie metotreksatu lub zakłócać krążenie wątrobowo-jelitowe, hamując rozwój flory jelitowej.

Leki wpływające na szpik kostny: W przypadku wcześniejszego stosowania produktów mogących wywierać działania niepożądane na szpik kostny (sulfonamidy, trimetoprim/sulfametoksazol, chloramfenikol, pirymetamina), należy wziąć pod uwagę możliwość zaburzeń hematopoezy.

Leki powodujące niedobór kwasu foliowego: Jednoczesne stosowanie produktów powodujących niedobór kwasu foliowego (sulfonamidy, trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia toksyczności metotreksatu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z istniejącym wcześniej niedoborem kwasu foliowego.

Preparaty z kwasem foliowym: Jednoczesne podawanie produktów zawierających kwas folinowy lub preparatów witaminowych zawierających kwas foliowy lub jego pochodne może osłabić skuteczność metotreksatu.

Inne ważne interakcje:

• Sulfasalazyna – może nasilać działanie metotreksatu poprzez zahamowanie syntezy kwasu foliowego
• Cyklosporyna – może zwiększyć skuteczność i toksyczność metotreksatu, istnieje ryzyko nadmiernego zmniejszenia odporności
• Podtlenek azotu – nasila wpływ metotreksatu na metabolizm kwasu foliowego, należy unikać jednoczesnego stosowania
• Prokarbazyna – podawanie podczas leczenia metotreksatem w dużych dawkach powoduje wzrost ryzyka zaburzenia czynności nerek
• Teofilina – metotreksat może spowodować zmniejszenie klirensu teofiliny, należy monitorować jej stężenie w surowicy
• Merkaptopuryna – metotreksat może powodować zwiększenie biodostępności merkaptopuryny
• Cholesty ramina – może zwiększyć pozanerkową eliminację metotreksatu, zakłócając krążenie wątrobowo-jelitowe
• Leflunomid – leczenie skojarzone może powodować zwiększenie ryzyka pancytopenii

Szczepienia: Nie należy podawać jednocześnie szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Metotreksat może osłabiać odpowiedź na szczepienia i zakłócać wyniki testów immunologicznych.

Radioterapia: Radioterapia w czasie stosowania metotreksatu może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem martwicy tkanek miękkich lub kości.