Interakcje Janumet z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaMetformina, Sytagliptyna
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyMerck Sharp & Dohme B.V.
Kod ATCA10BD07
ProceduraCEN
Kategorie

Przed rozpoczęciem stosowania Janumet należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjęcia. Niektóre leki mogą wpływać na działanie preparatu lub wymagać częstszych kontroli stężenia glukozy we krwi i oceny czynności nerek.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

  • Kortykosteroidy (przyjmowane doustnie, poprzez inhalację lub w zastrzyku) stosowane w leczeniu chorób związanych ze stanem zapalnym, takich jak astma lub zapalenie stawów – mogą wpływać na poziom glukozy we krwi
  • Leki moczopędne (diuretyki) – zwiększające wytwarzanie moczu, mogą wpływać na czynność nerek i wydalanie metforminy
  • NLPZ i inhibitory COX-2 (takie jak ibuprofen i celekoksyb) stosowane w leczeniu bólu i stanu zapalnego – mogą wpływać na czynność nerek
  • Inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II – leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi
  • β-sympatykomimetyki – swoiste leki stosowane w leczeniu astmy oskrzelowej
  • Środki kontrastowe zawierające jod lub leki zawierające alkohol – wymagają czasowego przerwania stosowania leku Janumet
  • Cymetydyna – lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych
  • Ranolazyna – lek stosowany w leczeniu dusznicy bolesnej
  • Dolutegrawir – lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV
  • Wandetanib – lek stosowany w leczeniu określonego typu nowotworu tarczycy (raka rdzeniastego tarczycy)
  • Digoksyna – stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca i innych chorób serca. Podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie digoksyny we krwi

Interakcje z innymi lekami przeciwcukrzycowymi:

Stosowanie Janumet jednocześnie z:

  • Pochodnymi sulfonylomocznika (np. glimepiryd, glipizyd) – może zwiększać ryzyko hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi). Lekarz może zmniejszyć dawkę pochodnej sulfonylomocznika
  • Insuliną – może prowadzić do hipoglikemii. Lekarz może dostosować dawkę insuliny
  • Glitazonami (np. pioglitazon) – może powodować zatrzymywanie płynów i obrzęki

Badania radiologiczne ze środkiem kontrastowym:

Jeśli pacjent ma mieć wstrzyknięty do krwiobiegu środek kontrastowy zawierający jod (np. w celu badania rentgenowskiego lub tomografii komputerowej), musi przerwać przyjmowanie leku przed lub najpóźniej w momencie takiego wstrzyknięcia. Lekarz określi, kiedy należy przerwać i kiedy można wznowić leczenie, w zależności od czynności nerek pacjenta.

Alkohol:

Należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania leku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej.

Lekarz może wymagać częstszych kontroli stężenia glukozy we krwi i ocen czynności nerek lub modyfikacji dawki leku w przypadku stosowania wymienionych powyżej preparatów. W razie wątpliwości dotyczących interakcji zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przydatne zasoby