Dawkowanie Intratect - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Immunoglobulina ludzka |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Biotest Pharma GmbH |
| Kod ATC | J06BA02 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Preparat podaje się wyłącznie dożylnie w formie infuzji. Dawkowanie i schemat podawania zależą od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Przed użyciem roztwór należy doprowadzić do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.
Szybkość infuzji:
- Dla postaci 50 g/l: należy rozpocząć od prędkości 0,3 ml/kg masy ciała/godzinę przez pierwsze 30 minut. Jeśli pacjent dobrze toleruje infuzję, można stopniowo zwiększać prędkość do maksymalnie 1,9 ml/kg/godz.
- Dla postaci 100 g/l: należy rozpocząć od prędkości 0,3 ml/kg masy ciała/godzinę przez pierwsze 30 minut. U pacjentów z terapią zastępczą, którzy dobrze tolerują prędkość 1,9 ml/kg/godz., można stopniowo zwiększać do 6 ml/kg/godz., a następnie maksymalnie do 8 ml/kg/godz.
Terapia zastępcza w pierwotnych niedoborach odporności (PID):
- Dawka początkowa: 0,4–0,8 g/kg masy ciała jednorazowo
- Dawka podtrzymująca: 0,2–0,8 g/kg co 3–4 tygodnie
- Cel: utrzymanie poziomu IgG w osoczu powyżej 6 g/l
Terapia zastępcza we wtórnych niedoborach odporności (SID):
- Dawka: 0,2–0,4 g/kg co 3–4 tygodnie
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP):
- Schemat 1: 0,8–1 g/kg w pierwszym dniu, można powtórzyć raz w ciągu 3 dni
- Schemat 2: 0,4 g/kg/dobę przez 2–5 dni
Zespół Guillain-Barré:
- Dawka: 0,4 g/kg/dobę przez 5 kolejnych dni
Choroba Kawasaki:
- Dawka: 2 g/kg jako pojedyncza infuzja, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (CIDP):
- Dawka początkowa: 2 g/kg podzielone na 2–5 kolejnych dni
- Dawka podtrzymująca: 1 g/kg podzielone na 1–2 kolejne dni co 3 tygodnie
Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN):
- Dawka początkowa: 2 g/kg podzielone na 2–5 kolejnych dni
- Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2–4 tygodnie lub 2 g/kg co 4–8 tygodni
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0–18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, gdyż jest określane na podstawie masy ciała i dostosowywane do odpowiedzi klinicznej. Podczas infuzji pacjent musi być uważnie monitorowany, szczególnie gdy lek jest podawany po raz pierwszy lub po długiej przerwie w leczeniu.
