Dawkowanie Inhixa - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Enoksaparyna sodowa |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Techdow Pharma Netherland B.V. |
| Kod ATC | B01AB05 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, w zależności od wskazania do leczenia, masy ciała pacjenta oraz stanu funkcji nerek. Preparat podaje się zazwyczaj w iniekcjach podskórnych, choć w niektórych sytuacjach możliwe jest podanie dożylne.
Leczenie istniejących zakrzepów krwi:
Zazwyczaj stosuje się 150 j.m. (1,5 mg) na kilogram masy ciała raz na dobę lub 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Lekarz określa czas trwania terapii.
Profilaktyka zakrzepowa przed zabiegiem chirurgicznym lub podczas unieruchomienia:
W zależności od ryzyka zakrzepowego stosuje się 2 000 j.m. (20 mg) lub 4 000 j.m. (40 mg) raz na dobę. Pierwsze wstrzyknięcie przed zabiegiem wykonuje się zwykle 2 lub 12 godzin przed operacją. U pacjentów unieruchomionych z powodu choroby zazwyczaj podaje się 4 000 j.m. (40 mg) na dobę.
Po zawale mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI):
Stosuje się 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin, zwykle w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
Po zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u osób poniżej 75 roku życia:
Początkowo podaje się 3 000 j.m. (30 mg) dożylnie, jednocześnie wykonując wstrzyknięcie podskórne w dawce 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała. Następnie kontynuuje się podawanie podskórne co 12 godzin.
Po zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u osób w wieku 75 lat lub starszych:
Stosuje się 75 j.m. (0,75 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin podskórnie, przy czym maksymalna dawka w pierwszych dwóch podaniach wynosi 7 500 j.m. (75 mg).
Zapobieganie zakrzepom w rurkach dializatora:
Zazwyczaj stosuje się 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała, podając lek do linii tętniczej na początku sesji dializy. W razie potrzeby lekarz może podać dodatkową dawkę 50-100 j.m. (0,5-1 mg) na kilogram masy ciała.
U pacjentów z chorobami nerek może być konieczne zmniejszenie dawki. Nie należy samodzielnie modyfikować dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
