Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaFurosemid
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań / do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyAS Kalceks
Kod ATCC03CA01
ProceduraDCP
Kategorie

Dawkowanie Furosemide Kalceks - jak stosować?

Dawkowanie leku Furosemide Kalceks jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od wskazań, stanu klinicznego pacjenta, jego odpowiedzi na leczenie oraz wyników badań laboratoryjnych. Lek jest podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę w warunkach szpitalnych.

Drogi podania: Furosemide Kalceks może być podawany dożylnie w postaci powolnego wstrzyknięcia (należy unikać zbyt szybkiego wstrzyknięcia, które może powodować ototoksyczność), w infuzji dożylnej (wlewie kroplowym) lub domięśniowo. Wybór drogi podania zależy od pilności sytuacji klinicznej i możliwości dostępu do żyły.

Wstrzyknięcie dożylne: Podawane jest powoli, zazwyczaj w ciągu kilku minut. Zbyt szybkie podanie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym uszkodzenia słuchu. W przypadku dużych dawek zaleca się podawanie w infuzji.

Infuzja dożylna: Roztwór może być rozcieńczany w 0,9% roztworze chlorku sodu, płynie Ringera lub płynie Ringera z mleczanami. Stężenie furosemidu po rozcieńczeniu może wynosić od 0,02 do 3 mg/ml. Należy upewnić się, że pH roztworu jest od słabo zasadowego do obojętnego (nie niższe niż 7), ponieważ w kwaśnym środowisku furosemid może się wytrącać. Infuzja powinna być podawana z odpowiednią szybkością ustaloną przez lekarza.

Wstrzyknięcie domięśniowe: Stosowane rzadziej, głównie w sytuacjach, gdy dostęp dożylny jest utrudniony. Po wstrzyknięciu domięśniowym może wystąpić ból w miejscu podania.

Terapię należy zmienić na postać doustną tak szybko, jak będzie to możliwe. Forma parenteralna jest przeznaczona do krótkotrwałego stosowania w sytuacjach ostrych lub gdy podanie doustne nie jest możliwe.

Monitorowanie: Podczas stosowania leku, szczególnie długotrwałego, lekarz powinien regularnie kontrolować stężenia elektrolitów (potasu, sodu, wapnia, magnezu, chloru), funkcję nerek (kreatynina, mocznik), stężenie kwasu moczowego oraz glukozy we krwi. Zmniejszenie masy ciała spowodowane zwiększonym wydalaniem moczu nie powinno przekraczać 1 kg na dobę.

Populacje szczególne: U pacjentów w podeszłym wieku, z upośledzoną czynnością nerek lub wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. U wcześniaków i noworodków lek stosuje się ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko powikłań, takich jak kamica nerkowa czy utrzymywanie się otwartego przewodu tętniczego.

Przydatne zasoby