Interakcje Finlepsin retard z innymi lekami

Karbamazepina wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leki zwiększające stężenie karbamazepiny w osoczu (mogą wywołać działania niepożądane jak zawroty głowy, senność, ataksja, podwójne widzenie):

• Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne: dekstropropoksyfen, ibuprofen
• Danazol (lek o działaniu androgennym)
• Antybiotyki makrolidowe: erytromycyna, troleandomycyna, josamycyna, klarytromycyna
• Leki przeciwdepresyjne: dezypramina, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon, paroksetyna, trazodon, wiloksazyna
• Leki przeciwpadaczkowe: styrypentol, wigabatryna, brywaracetam
• Leki przeciwgrzybicze azolowe: itrakonazol, ketokonazol, flukonazol (worykonazol jest przeciwwskazany)
• Leki przeciwhistaminowe: loratadyna, terfenadyna
• Leki przeciwpsychotyczne: loksapina, olanzapina, kwetiapina
• Izoniazyd (lek przeciwgruźliczy)
• Inhibitory proteazy HIV: rytonawir
• Acetazolamid (inhibitor anhydrazy węglanowej)
• Leki sercowo-naczyniowe: diltiazem, werapamil
• Leki stosowane w chorobie wrzodowej: cymetydyna, omeprazol
• Leki zwiotczające mięśnie: oksybutynina, dantrolen
• Tyklopidyna (inhibitor agregacji płytek)
• Sok grejpfrutowy, nikotynamid (u dorosłych, tylko w dużych dawkach)

Leki zwiększające stężenie czynnego metabolitu 10,11-epoksydu karbamazepiny: loksapina, kwetiapina, prymidon, kwas walproinowy, walnoktamid i walpromid (mogą powodować zawroty głowy, zmęczenie, niepewny chód, podwójne widzenie).

Leki zmniejszające stężenie karbamazepiny w osoczu (może zajść konieczność dostosowania dawki):

• Leki przeciwpadaczkowe: felbamat, metsuksamid, okskarbazepina, fenobarbital, fensuksymid, fenytoina, fosfenytoina, prymidon, progabid, klonazepam, kwas walproinowy, walpromid
• Leki przeciwnowotworowe: cisplatyna, doksorubicyna
• Ryfampicyna (lek przeciwgruźliczy)
• Leki rozszerzające oskrzela: teofilina, aminofilina
• Izotretynoina (lek dermatologiczny)
• Preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

Karbamazepina zmniejsza stężenie i skuteczność następujących leków:

• Leki przeciwbólowe: metadon, paracetamol, tramadol, fenazon
• Doksycyklina (antybiotyk)
• Doustne leki przeciwzakrzepowe: warfaryna, fenprokumon, dikumarol, acenokumarol
• Leki przeciwdepresyjne: bupropion, cytalopram, trazodon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (imipramina, amitrypylina, nortryptylina, klomipramina)
• Leki przeciwpadaczkowe: klobazam, klonazepam, eslikarbazepina, etosuksymid, felbamat, lamotrygina, okskarbazepina, prymidon, tiagabina, topiramat, kwas walproinowy, zonisamid
• Itrakonazol (lek przeciwgrzybiczy)
• Prazykwantel (lek przeciwpasożytniczy)
• Imatynib (lek przeciwnowotworowy)
• Leki przeciwpsychotyczne: klozapina, haloperydol, bromperydol, olanzapina, kwetiapina, rysperydon, zyprazydon
• Inhibitory proteazy HIV: indynawir, rytonawir, sakwinawir
• Leki anksjolityczne: alprazolam, midazolam
• Teofilina (lek rozszerzający oskrzela)
• Hormonalne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny i/lub progestageny – należy rozważyć stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji
• Blokery kanału wapniowego (pochodne dihydropirydyny, np. felodypina), digoksyna
• Kortykosteroidy: prednizolon, deksametazon
• Leki immunosupresyjne: cyklosporyna, ewerolimus
• Lewotyroksyna (lek stosowany w chorobach tarczycy)

Leczenie skojarzone wymagające szczególnej uwagi:

• Karbamazepina + lewetyracetam – zwiększa toksyczne działanie karbamazepiny na wątrobę
• Karbamazepina + izoniazyd – zwiększa toksyczne działanie izoniazydu na wątrobę
• Karbamazepina + lit lub metoklopramid – może prowadzić do nasilenia niepożądanych objawów neurologicznych
• Karbamazepina + neuroleptyki (haloperidol, tiorydazyna) – może prowadzić do nasilenia objawów neurologicznych nawet przy terapeutycznych stężeniach
• Karbamazepina + leki moczopędne (hydrochlorotiazyd, furosemid) – może powodować objawową hiponatremię
• Karbamazepina + leki zwiotczające mięśnie niepowodujące depolaryzacji (np. pankuronium) – może antagonizować ich działanie, wymagane większe dawki

Nie zaleca się stosowania karbamazepiny w skojarzeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), których podawanie należy zaprzestać co najmniej 2 tygodnie przed podaniem karbamazepiny.

Karbamazepina może zmniejszać tolerancję alkoholu, dlatego zaleca się, aby w czasie leczenia pacjenci wstrzymali się od picia alkoholu. Alkohol może również nasilać działania niepożądane leku.