Skutki uboczne Finlepsin

Działania niepożądane zależne od dawki zwykle zanikają w ciągu kilku dni od rozpoczęcia leczenia lub po zmniejszeniu dawki. Reakcje dotyczące układu nerwowego mogą świadczyć o przedawkowaniu lub znacznych wahaniach stężenia leku. Występowanie działań niepożądanych jest większe w przypadku leczenia skojarzonego niż monoterapii. U pacjentów w podeszłym wieku może wystąpić niepokój i stany dezorientacji.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek)
• Zawroty głowy
• Ataksja (zaburzenia koordynacji ruchów)
• Senność
• Złe samopoczucie
• Wymioty
• Zwiększenie aktywności enzymu gamma-glutamylotranspeptydazy
• Alergiczne zapalenie skóry
• Pokrzywka (także ciężkie postacie)

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Bóle głowy
• Podwójne widzenie
• Zaburzenia akomodacji (nieostre widzenie)
• Suchość błon śluzowych ust
• Brak apetytu
• Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej
• Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi)
• Eozynofilia
• Hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), która powoduje zatrzymanie płynów, obrzęki, zwiększenie masy ciała

W rzadkich przypadkach hiponatremia prowadzi do wymiotów, bólów głowy, dezorientacji, letargu i innych anomalii neurologicznych.

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• Ruchy mimowolne (drżenia trzepoczące, dystonia, tiki)
• Oczopląs
• Biegunka lub zaparcie
• Zwiększenie aktywności aminotransferaz
• Złuszczające zapalenie skóry
• Erytrodermia (stan zapalny i zaczerwienienie całej skóry ze złuszczaniem)

Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Leukocytoza, limfadenopatia (powiększenie węzłów chłonnych)
• Niedobór kwasu foliowego
• Nadwrażliwość z gorączką, wysypką, zapaleniem naczyń, artralgią (bolesnością stawów)
• Omamy akustyczne i wizualne
• Depresja, fobia, zachowania agresywne
• Pobudzenie, dezorientacja
• Zaburzenia myślenia i mowy
• Dyskineza ustno-twarzowa (mimowolne ruchy twarzy)
• Choreoatetoza (niekontrolowane ruchy ciała)
• Zapalenie nerwów obwodowych, parestezje
• Niedowład kończyn
• Zaburzenia przewodnictwa, nadciśnienie lub niedociśnienie
• Ból brzucha
• Różne postacie zapalenia wątroby, żółtaczka
• Toczeń rumieniowaty układowy
• Świąd, osłabienie mięśniowe

Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, aplazja szpiku
• Niedokrwistość megaloblastyczna, hemolityczna
• Porfiria, retikulocytoza
• Aseptyczne zapalenie opon mózgowych z drgawkami i eozynofilią
• Reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy
• Zaburzenia czynności tarczycy
• Zaburzenia metabolizmu kostnego (osteoporoza, osteomalacja)
• Zwiększenie stężenia cholesterolu, HDL i trójglicerydów
• Uaktywnienie się utajonego zespołu psychotycznego
• Złośliwy zespół neuroleptyczny
• Zaburzenia smaku
• Utrata przezroczystości soczewek, zapalenie spojówek
• Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego
• Zaburzenia słuchu (szumy uszne, zmiany percepcji tonów)
• Bradykardia, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy z utratą przytomności
• Zapaść, zastoinowa niewydolność serca
• Zakrzepowe zapalenie żył, epizody zakrzepowo-zatorowe
• Reakcje nadwrażliwości ze strony płuc z gorączką i dusznością
• Zapalenie lub zwłóknienie płuc
• Zapalenie jamy ustnej, dziąseł, języka
• Zapalenie trzustki
• Niewydolność wątroby
• Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka
• Nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy
• Zmiany w pigmentacji skóry, plamica, łysienie
• Obfite pocenie, trądzik, hirsutyzm
• Bóle stawów, bóle i skurcze mięśni
• Zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia płodności u mężczyzn
• Zaburzenia libido, impotencja

Częstość nieznana:

• Hiperamonemia (duże stężenie amoniaku we krwi) z objawami takimi jak drażliwość, dezorientacja, wymioty, utrata apetytu, senność

Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) są częstsze u pacjentów pochodzenia azjatyckiego. Wysypce mogą towarzyszyć owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych oraz zapalenie spojówek. Te reakcje są często poprzedzane objawami grypopodobnymi jak gorączka, bóle głowy, bóle kości. Największe ryzyko występuje w pierwszych miesiącach leczenia. W przypadku pojawienia się wysypki lub innych objawów skórnych należy przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Karbamazepina może zwiększać częstość napadów padaczkowych u niektórych pacjentów. Zgłaszano zaburzenia kostne łącznie z osteopenią, osteoporozą oraz złamaniami u pacjentów stosujących długoterminową terapię lekami przeciwpadaczkowymi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.