Skutki uboczne Evotaz

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAtazanawir, Kobicystat
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyBristol-Myers Squibb Pharma EEIG
Kod ATCJ05AR15
ProceduraCEN
Kategorie

Jak każdy lek, Evotaz może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta się pojawią. Poniżej przedstawiono najczęstsze oraz istotne klinicznie działania niepożądane zgrupowane według częstości występowania:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka)
  • nudności

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

  • zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia)
  • wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zwiększenie obwodu brzucha
  • ból głowy, zawroty głowy
  • bardzo nasilone zmęczenie
  • zwiększony apetyt, zaburzenia smaku, suchość w jamie ustnej
  • trudności z zasypianiem, nietypowe sny, senność
  • wysypka skórna

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

  • zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes)
  • reakcje alergiczne (nadwrażliwość)
  • zapalenie wątroby
  • zapalenie trzustki, zapalenie żołądka
  • zespół wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)
  • ciężki obrzęk skóry i innych tkanek (obrzęk naczynioruchowy)
  • omdlenia, nadciśnienie tętnicze
  • ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, gorączka, duszność
  • kamica nerkowa, zapalenie nerek, krew w moczu, białkomocz, częstomocz, przewlekła choroba nerek
  • kamica żółciowa
  • skurcze mięśni, ból stawów, ból mięśni
  • powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn (ginekomastia)
  • depresja, niepokój, zaburzenia snu, dezorientacja, utrata pamięci
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • utrata apetytu, zmiany masy ciała
  • drętwienie, osłabienie, mrowienie lub ból kończyn (neuropatia obwodowa)
  • owrzodzenia jamy ustnej, opryszczka
  • swędzenie, nietypowe wypadanie włosów

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja alergiczna z wysypką, gorączką i powiększeniem węzłów chłonnych)
  • wydłużenie odstępu QTc w EKG, szybkie lub nieregularne bicie serca
  • powiększenie wątroby i śledziony
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego
  • ból nerki
  • obrzęki
  • widoczne nagromadzenie płynu pod skórą, rozszerzenie naczyń krwionośnych
  • zaburzenia chodu
  • ból, tkliwość lub osłabienie mięśni (miopatia)

Ważne ostrzeżenia:

Hiperbilirubinemia i żółtaczka: Najczęstszym działaniem niepożądanym jest bezobjawowe zwiększenie stężenia bilirubiny niezwiązanej (pośredniej) we krwi, które może prowadzić do łagodnego zażółcenia skóry lub oczu. Jest to związane z hamowaniem przez atazanawir enzymu UDP-glukuronylotransferazy. Jeśli żółtaczka jest dla pacjenta nieakceptowalna, lekarz może rozważyć zmianę schematu terapii.

Wysypki i reakcje skórne: U niektórych pacjentów mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz DRESS. W razie pojawienia się ciężkiej wysypki należy niezwłocznie przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Kamica żółciowa i nerkowa: U pacjentów przyjmujących atazanawir zgłaszano występowanie kamieni żółciowych i nerkowych. Jeśli wystąpią objawy kamicy (ból w boku, krew w moczu, ból podczas oddawania moczu), należy poinformować lekarza, który może zalecić czasowe przerwanie lub zakończenie terapii.

Przewlekła choroba nerek: Długotrwałe stosowanie atazanawiru może być związane z ryzykiem rozwoju przewlekłej choroby nerek. U pacjentów należy regularnie monitorować czynność nerek przez cały okres leczenia.

Zaburzenia metaboliczne: Podczas leczenia przeciwretrowirusowego może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z poprawą stanu zdrowia i kontrolą replikacji wirusa.

Zespół reaktywacji immunologicznej: U pacjentów z zaawansowanym niedoborem odporności na początku terapii przeciwretrowirusowej może dojść do reakcji zapalnych na wcześniejsze zakażenia oportunistyczne. Mogą też wystąpić choroby autoimmunologiczne (np. choroba Gravesa-Basedowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby), zwykle wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Martwica kości: Odnotowano przypadki martwicy kości, szczególnie u pacjentów z długotrwałą terapią CART, przyjmujących kortykosteroidy, spożywających alkohol lub z innymi czynnikami ryzyka. Objawy to sztywność stawów, bóle (zwłaszcza bioder, kolan, barków) oraz trudności w poruszaniu się.