Dawkowanie Esmocard Lyo - jak stosować?

UWAGA: Lek Esmocard Lyo musi być rozpuszczony i rozcieńczony przez lekarza lub pielęgniarkę przed podaniem. Nie wolno podawać preparatu bez uprzedniego przygotowania roztworu. Niewłaściwe przygotowanie leku może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze skutkiem śmiertelnym.

Dawkowanie w tachyarytmii nadkomorowej:

Dawka ustalana jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Skuteczna dawka wynosi zazwyczaj od 50 do 200 mikrogramów/kg mc./min, chociaż w niektórych przypadkach stosowano dawki do 300 mikrogramów/kg mc./min. U nielicznych pacjentów średnią skuteczną dawką było 25 mikrogramów/kg mc./min.

Standardowy schemat dawkowania:

• Dawka nasycająca: 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę w infuzji, następnie 50 mikrogramów/kg mc./min przez 4 minuty
• Jeśli reakcja jest niewystarczająca po 5 minutach, należy powtórzyć dawkę nasycającą 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę i zwiększyć infuzję podtrzymującą do 100 mikrogramów/kg mc./min
• Kolejne zwiększenia dawki podtrzymującej: 150 mikrogramów/kg mc./min, a następnie 200 mikrogramów/kg mc./min (zawsze z powtórzeniem dawki nasycającej przed zwiększeniem)
• Gdy osiągnięto pożądany efekt lub punkt końcowy bezpieczeństwa (np. zbyt niskie ciśnienie), należy pominąć infuzję nasycającą, a dawkę podtrzymującą zwiększać o 25 mikrogramów/kg mc./min lub mniej

Dawkowanie w tachykardii i nadciśnieniu okołooperacyjnym:

• Śródoperacyjnie (podczas znieczulenia): 80 mg dożylnie we wstrzyknięciu bolusowym przez 15-30 sekund, następnie 150 mikrogramów/kg mc./min w infuzji. Dawkę można dostosować do 300 mikrogramów/kg mc./min
• Po wybudzeniu z narkozy: 500 mikrogramów/kg mc./min w infuzji przez maksymalnie 4 minuty, następnie 300 mikrogramów/kg mc./min
• W okresie pooperacyjnym: schemat jak w tachyarytmii nadkomorowej z kolejnymi zwiększeniami dawki podtrzymującej (50, 100, 150, 200, 250, 300 mikrogramów/kg mc./min)

Sposób przygotowania roztworu:

• Standardowy roztwór (10 mg/ml): proszek należy rozpuścić i rozcieńczyć do końcowej objętości 250 ml. Roztwór podaje się dożylnie w infuzji
• Stężony roztwór (50 mg/ml): w przypadkach wymagających podania mniejszej objętości można przygotować roztwór o końcowej objętości 50 ml. Taki roztwór należy podawać wyłącznie przez dużą żyłę lub cewnik centralny za pomocą pompy infuzyjnej

Szczególne grupy pacjentów:

• Osoby w podeszłym wieku: leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki
• Pacjenci z niewydolnością nerek: wymagana szczególna ostrożność, lekarz może zmodyfikować schemat dawkowania
• Pacjenci z niewydolnością wątroby: zmiana dawki zazwyczaj nie jest konieczna
• Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: nie należy stosować leku w tej grupie wiekowej ze względu na brak danych o bezpieczeństwie

Czas stosowania zależy od skuteczności działania i ewentualnego wystąpienia działań niepożądanych. Zazwyczaj infuzja trwa nie dłużej niż 24 godziny. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lekarz może zmniejszyć dawkę lub odstawić preparat – farmakologiczne działania niepożądane powinny ustąpić w ciągu 30 minut.