Interakcje Epimedac z innymi lekami

Epirubicyna wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, dlatego konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym lekach bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Leki kardiotoksyczne: Szczególną ostrożność należy zachować przy równoczesnym stosowaniu innych leków mogących uszkadzać serce. Należą do nich:

• Inne leki cytostatyczne: 5-fluorouracyl, cyklofosfamid, cisplatyna, taksany (paklitaksel, docetaksel)
• Blokery kanału wapniowego: werapamil, dekswerapamil
• Trastuzumab – przeciwciało monoklonalne stosowane w raku piersi; może wpływać na serce nawet przez 7 miesięcy po odstawieniu, dlatego epirubicyna nie powinna być stosowana przez ten okres; jeśli jest to konieczne, wymaga się ścisłego monitorowania czynności serca

Radioterapia klatki piersiowej stosowana równocześnie lub wcześniej również zwiększa ryzyko uszkodzenia serca.

Leki wpływające na funkcję wątroby: Substancje modyfikujące aktywność enzymów wątrobowych mogą zmieniać metabolizm epirubicyny, wpływając na jej stężenie we krwi i nasilenie działań toksycznych.

Cymetydyna: Lek stosowany w chorobie wrzodowej i zgadze może wzmacniać działanie epirubicyny poprzez zwiększenie jej stężenia we krwi.

Paklitaksel: Przy skojarzonym leczeniu tymi dwoma lekami konieczne jest zachowanie co najmniej 24-godzinnej przerwy między ich podaniem, aby uniknąć nasilenia działań toksycznych.

Docetaksel: Może nasilać działania niepożądane epirubicyny.

Chinina: Stosowana w leczeniu malarii i skurczów mięśni może wchodzić w interakcje z epirubicyną.

Interferon alfa-2b: Stosowany w niektórych nowotworach i zapaleniu wątroby może modyfikować działanie epirubicyny.

Leki wpływające na morfologię krwi: Epirubicyna w połączeniu z innymi lekami hamującymi wytwarzanie krwinek (cytostatyki, niektóre antybiotyki jak sulfonamidy i chloramfenikol, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwretrowirusowe, analgetyki z grupy aminopiryny) może powodować głęboką mielosupresję.

Deksrazoksan: Lek stosowany w profilaktyce kardiotoksyczności antracyklin może zmniejszać ryzyko uszkodzenia serca przy przewlekłym stosowaniu epirubicyny.

Sulfonamidy i diuretyki: Mogą powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, co w połączeniu z epirubicyną (która również podnosi poziom kwasu moczowego) zwiększa ryzyko nefropatii moczanowej.

Heparyna: Wykazano niezgodność fizyczną epirubicyny z heparyną – nie należy mieszać tych leków. Dodatkowo ich równoczesne stosowanie może prowadzić do wzajemnej utraty skuteczności.

Szczepionki: Podczas leczenia epirubicyną i przez pewien czas po jej zakończeniu nie należy stosować szczepionek żywych (np. przeciw żółtej febrze, odrze, śwince, różyczce) ze względu na ryzyko ciężkiego zakażenia szczepionkowego przy osłabionej odporności. Konieczne jest poinformowanie lekarza przed każdym szczepieniem.

Niezgodności farmaceutyczne: Epirubicyny nie wolno mieszać z roztworami o zasadowym pH (np. z roztworem wodorowęglanu sodu), ponieważ może to prowadzić do hydrolizy substancji czynnej. Do rozcieńczania można używać wyłącznie roztworu glukozy 5% lub sodu chlorku 0,9%.