Dawkowanie Epimedac - jak stosować?

Preparat Epimedac jest podawany wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty onkologa lub hematologa, doświadczonego w stosowaniu chemioterapii. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane i zależy od typu nowotworu, schematu terapeutycznego, stanu sprawności pacjenta oraz funkcji narządów wewnętrznych.

Podanie dożylne w monoterapii: Zalecana dawka wynosi 60-90 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała (mg/m²). Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie wzrostu i wagi pacjenta według specjalnych nomogramów. Lek podaje się jako wolne wstrzyknięcie dożylne trwające 3-5 minut, bezpośrednio do żyły lub do cewnika naczyniowego. Odstępy między kolejnymi cyklami wynoszą zazwyczaj 21 dni (3 tygodnie).

Rak drobnokomórkowy płuca: W tym wskazaniu stosuje się wyższą dawkę wynoszącą 120 mg/m². Może być ona podana jako wolne wstrzyknięcie dożylne (3-5 minut) lub w postaci infuzji dożylnej trwającej do 30 minut. Również tutaj standardowy odstęp między cyklami to 3 tygodnie.

Rak piersi: Dawkowanie i schemat podawania są ustalane indywidualnie przez onkologa, w zależności od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, w skojarzeniu z innymi cytostatykami, czy w leczeniu adiuwantowym lub paliatywnym.

Podanie dopęcherzowe (instylacja): W leczeniu powierzchniowego raka pęcherza moczowego lub profilaktyce nawrotów epirubicynę podaje się bezpośrednio do pęcherza moczowego przez cewnik. Dawkowanie zależy od celu terapii i stanu pacjenta. Przed zabiegiem pacjent nie powinien przyjmować płynów przez 12 godzin, aby uniknąć nadmiernego rozcieńczenia leku przez mocz. Roztwór pozostawia się w pęcherzu na określony czas, po czym jest wydalany.

Modyfikacja dawek: Dawki mogą być redukowane w następujących sytuacjach:

• Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
• Zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia) lub płytek krwi (trombocytopenia)
• Jednoczesne stosowanie innych leków cytostatycznych
• Wcześniejsze leczenie antracyklinami ze względu na ryzyko kardiotoksyczności
• Zaawansowany wiek lub ogólnie osłabiona kondycja pacjenta

Przed każdym cyklem chemioterapii wykonywane są badania kontrolne morfologii krwi, parametrów wątrobowych i nerkowych. Ocena czynności serca (echokardiografia lub scyntygrafia) jest przeprowadzana regularnie ze względu na kardiotoksyczne działanie antracyklin. Konieczne jest również monitorowanie stężenia kwasu moczowego we krwi, szczególnie u pacjentów z dużą masą guza.