Interakcje Ebilfumin z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Oseltamiwir |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | Actavis Group PTC ehf. |
| Kod ATC | J05AH02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i produktów dostępnych bez recepty, a także suplementów diety i preparatów ziołowych.
Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu następujących leków, które mogą wchodzić w interakcje z preparatem:
- Chlorpropamid – lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może wymagać korekty dawkowania lub dodatkowego monitorowania poziomu glukozy we krwi
- Metotreksat – stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy oraz niektórych nowotworów. Interakcja może wpływać na wydalanie obu leków przez nerki
- Fenylobutazon – niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Może wpływać na metabolizm preparatu
- Probenecyd – stosowany w leczeniu dny moczanowej. Może wpływać na wydalanie preparatu przez nerki, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oseltamiwiru we krwi
Szczególne uwagi dotyczące interakcji:
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek interakcje mogą mieć większe znaczenie kliniczne ze względu na zmienione wydalanie leku. W takich przypadkach lekarz może zdecydować o modyfikacji dawkowania preparatu lub monitorowanych leków.
Szczepionka przeciw grypie:
Preparat nie zmienia skuteczności szczepienia przeciw grypie. Szczepionka dostarcza przeciwciał przeciwko wirusowi, podczas gdy preparat hamuje rozprzestrzenianie się wirusa już obecnego w organizmie. Lekarz może przepisać oba produkty, ponieważ działają one przez różne mechanizmy i nie wpływają wzajemnie na swoją skuteczność.
Pełna lista wszystkich przyjmowanych leków, w tym tych stosowanych okazjonalnie, pozwoli lekarzowi ocenić ryzyko interakcji i w razie potrzeby dostosować leczenie, aby zapewnić bezpieczeństwo i optymalną skuteczność terapii.
