Skutki uboczne Dovato

Podobnie jak wszystkie leki, Dovato może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich pacjentów. Ważne jest, aby informować lekarza o wszystkich zmianach stanu zdrowia podczas terapii.

Reakcje alergiczne (nadwrażliwość):

Dolutegrawir zawarty w preparacie może powodować ciężkie reakcje alergiczne. Częstość występowania tych reakcji ocenia się jako niezbyt częstą (nie więcej niż u 1 na 100 osób). Objawy reakcji nadwrażliwości mogą obejmować:

• Wysypkę skórną o różnym charakterze i nasileniu
• Wysoką temperaturę ciała (gorączkę)
• Znaczne zmęczenie i brak energii
• Obrzęk, czasami twarzy lub ust (obrzęk naczynioruchowy), mogący powodować trudności w oddychaniu
• Bóle mięśni lub stawów

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zlecić badania czynności wątroby, nerek lub morfologii krwi oraz może podjąć decyzję o konieczności odstawienia preparatu.

Bardzo częste działania niepożądane (u ponad 1 na 10 osób):

• Ból głowy
• Biegunka
• Nudności

Częste działania niepożądane (u nie więcej niż 1 na 10 osób):

• Depresja z uczuciem głębokiego smutku i poczucia braku wartości
• Wysypka skórna różnego typu
• Swędzenie skóry (świąd)
• Wymioty
• Ból lub dyskomfort w jamie brzusznej
• Zwiększenie masy ciała
• Wzdęcia i gazy
• Zawroty głowy
• Senność w ciągu dnia
• Bezsenność i trudności w zasypianiu
• Niezwykłe lub żywe sny
• Zmęczenie i brak energii
• Wypadanie włosów
• Uczucie lęku
• Dolegliwości bólowe stawów
• Bóle mięśniowe

Dodatkowo w badaniach krwi mogą być stwierdzone: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) oraz zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej (enzym wytwarzany w mięśniach).

Niezbyt częste działania niepożądane (u nie więcej niż 1 na 100 osób):

• Zapalenie wątroby
• Próby samobójcze (szczególnie u pacjentów z wcześniejszą depresją lub zaburzeniami psychicznymi)
• Myśli samobójcze (zwłaszcza u osób z historią depresji lub zaburzeń psychicznych)
• Napady paniki

W badaniach laboratoryjnych może wystąpić: zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), niedokrwistość (mała liczba krwinek czerwonych) lub neutropenia (mała liczba krwinek białych).

Rzadkie działania niepożądane (u nie więcej niż 1 na 1000 osób):

• Niewydolność wątroby, której objawy mogą obejmować zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka) lub ciemne zabarwienie moczu
• Obrzęk naczynioruchowy twarzy lub ust powodujący trudności w oddychaniu
• Zapalenie trzustki
• Rozpad tkanki mięśniowej (rabdomioliza)
• Samobójstwo (szczególnie u pacjentów z wcześniejszą historią depresji lub zaburzeń psychicznych)

Pacjenci doświadczający jakichkolwiek zaburzeń psychicznych powinny natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego. W badaniach laboratoryjnych może być stwierdzone zwiększenie stężenia bilirubiny (wskaźnik czynności wątroby) oraz zwiększenie aktywności amylazy.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):

• Kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi)
• Drętwienie i mrowienie skóry (parestezje)
• Uczucie osłabienia w kończynach
• Niewydolność szpiku kostnego do produkcji nowych krwinek czerwonych (wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa) – wykrywane w badaniach krwi

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Nieprawidłowe tworzenie się czerwonych krwinek (niedokrwistość syderoblastyczna)

Inne istotne działania niepożądane podczas skojarzonej terapii HIV:

Zespół odnowy immunologicznej: U osób z zaawansowanym zakażeniem HIV, po rozpoczęciu leczenia przeciwretrowirusowego układ odpornościowy może stać się silniejszy i zacząć zwalczać wcześniej utajone zakażenia. Może to prowadzić do wystąpienia objawów takich jak gorączka, ból głowy, ból brzucha czy trudności w oddychaniu. W rzadkich przypadkach wzmocniony układ odpornościowy może atakować zdrowe tkanki organizmu (zaburzenia autoimmunologiczne), czego objawy mogą pojawić się wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia i obejmować kołatanie serca, drżenie, nadpobudliwość czy postępujące osłabienie zaczynające się w kończynach.

Martwica kości: U niektórych pacjentów otrzymujących skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe może rozwinąć się martwica kości spowodowana ograniczonym dopływem krwi do tkanki kostnej. Ryzyko jest większe przy długotrwałym leczeniu, stosowaniu kortykosteroidów, spożywaniu alkoholu, znacznym osłabieniu układu odpornościowego lub nadwadze. Objawy obejmują sztywność stawów, bóle stawów (szczególnie bioder, kolan, barków) oraz trudności w poruszaniu się.

Zmiany masy ciała i parametrów metabolicznych: Podczas leczenia zakażenia HIV może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi, co jest częściowo związane z poprawą stanu zdrowia.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych niewymienionych w niniejszym opisie, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.