Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Immunoglobulina ludzka |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Octapharma (IP) SPRL |
| Kod ATC | J06BA01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Dawkowanie Cutaquig - jak stosować?
Cutaquig jest podawany wyłącznie podskórnie (pod skórę) – nie wolno podawać leku dożylnie do naczyń krwionośnych. Dawkowanie i szybkość infuzji są ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem masy ciała pacjenta, stężenia immunoglobulin we krwi oraz odpowiedzi klinicznej na leczenie.
Terapia zastępcza w pierwotnych niedoborach odporności:
U dorosłych i dzieci może być konieczne podanie dawki nasycającej wynoszącej co najmniej 1,2 do 3,0 ml/kg masy ciała, podzielonej na kilka dni. Następnie lek podaje się regularnie w odstępach od codziennie do raz na dwa tygodnie. Dawka skumulowana podana w ciągu miesiąca wynosi około 2,4 do 4,8 ml/kg masy ciała. Lekarz może korygować dawkę w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie i poziomu immunoglobulin we krwi.
Terapia zastępcza we wtórnych niedoborach odporności:
Zalecana dawka miesięczna wynosi 1,2–2,4 ml/kg masy ciała, podawana w równych odstępach czasu (zazwyczaj raz w tygodniu). Każda dawka może być wstrzykiwana w jedno lub kilka miejsc. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie.
Miejsce podawania:
Sugerowane miejsca podskórnej infuzji to: brzuch, uda, górne części ramion oraz obszar górnych części nóg/bioder. Można podawać infuzję jednocześnie w więcej niż jednym miejscu, przy czym poszczególne miejsca powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm. Podczas każdego podawania należy zmieniać miejsca infuzji. Objętość infuzji podawana w jedno miejsce jest różna, ale zaleca się podzielenie dużych objętości (powyżej 30 ml) i podanie ich w kilka różnych miejsc. U noworodków i dzieci miejsca infuzji można zmieniać po podaniu 5-15 ml.
Szybkość infuzji:
Zalecana początkowa szybkość infuzji wynosi 15 ml/godz./miejsce u pacjentów nieuprzednio leczonych podskórną immunoglobuliną. W kolejnych infuzjach, jeśli lek jest dobrze tolerowany, szybkość można stopniowo zwiększać o około 10 ml/godz./miejsce co 2-4 tygodnie u dorosłych (≥40 kg) oraz maksymalnie do 10 ml/godz./miejsce co 4 tygodnie u dzieci i młodzieży (<40 kg). Jeśli pacjent toleruje początkowe infuzje przy pełnej dawce i maksymalnej szybkości, można rozważyć zwiększenie szybkości kolejnych infuzji aż do osiągnięcia maksymalnej szybkości przepływu 67,5 ml/godz./miejsce u dorosłych (≥40 kg) i 25 ml/godz./miejsce u dzieci i młodzieży (<40 kg).
