Interakcje Comtan z innymi lekami

Comtan jest stosowany zawsze w skojarzeniu z lewodopą, dlatego należy zachować środki ostrożności odnoszące się do stosowania lewodopy. Nie obserwowano żadnych interakcji pomiędzy entakaponem a karbidopą przy zachowaniu zalecanego schematu dawkowania. Nie badano oddziaływania farmakokinetycznego z benserazydem.

Comtan jest bezwzględnie przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z:

• Nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO-A i MAO-B), np. fenelzyną, tranylcyprominą
• Jednoczesnym podawaniem selektywnego inhibitora MAO-A z selektywnym inhibitorem MAO-B

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Comtan z:

• Lekami zawierającymi grupę katecholową (metabolizowanymi z udziałem COMT): rymiterol, izoprenalina, adrenalina, noradrenalina, dopamina, dobutamina, alfa-metyldopa, apomorfina
• Inhibitorami MAO-A (np. moklobemid)
• Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi
• Inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny: dezypramina, maprotylina, wenlafaksyna
• Paroksetyną

Doświadczenie dotyczące klinicznego stosowania entakaponu z wieloma z tych leków jest nadal ograniczone. W badaniach, w których zdrowym ochotnikom podano pojedynczą dawkę leku, nie obserwowano interakcji między entakaponem i imipraminą oraz między entakaponem i moklobemidem. Podobnie w badaniach wielodawkowych u pacjentów z chorobą Parkinsona nie obserwowano interakcji między entakaponem i selegiliną.

Entakapon może być stosowany z selegiliną (selektywny inhibitor MAO-B), ale jej dobowa dawka nie powinna być większa niż 10 mg.

Inne istotne interakcje:

• Preparaty żelaza: W przewodzie pokarmowym entakapon może tworzyć związki chelatowe z żelazem. Należy zachować przynajmniej 2-3 godziny odstępu między przyjmowaniem Comtan i produktów zawierających żelazo.
• Warfaryna: Ze względu na powinowactwo entakaponu do cytochromu P450 2C9, zaleca się kontrolę INR w początkowym okresie leczenia entakaponem u pacjentów otrzymujących warfarynę.
• Diazepam i ibuprofen: Entakapon wiąże się z albuminą ludzką w miejscu wiązania II, do którego przyłączają się również inne leki (m.in. diazepam, ibuprofen). Zgodnie z wynikami badań in vitro, nie należy oczekiwać istotnego wypierania z połączeń z albuminą w zakresie terapeutycznych stężeń leków.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków wydawanych bez przepisu lekarza.