Dawkowanie Clexane - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaEnoksaparyna sodowa
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnySanofi Winthrop Industrie
Kod ATCB01AB05
ProceduraMRP
Kategorie

Dawkowanie leku Clexane zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz stanu jego czynności nerek. Lek podawany jest zazwyczaj przez lekarza lub pielęgniarkę. Nie wolno podawać leku domięśniowo. Najczęstszą drogą podania jest wstrzyknięcie podskórne, choć w określonych sytuacjach klinicznych (niektóre typy zawału serca) stosuje się również podanie dożylne.

Leczenie istniejących zakrzepów krwi

Zazwyczaj stosowana dawka wynosi:

  • 150 j.m. (1,5 mg) na kilogram masy ciała raz dziennie podskórnie
  • lub 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała dwa razy na dobę podskórnie

Lekarz określi długość kuracji w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Profilaktyka zakrzepowo-zatorowa przed i po zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów unieruchomionych

Dawkowanie zależy od ryzyka zakrzepowego:

  • 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę podskórnie – u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem
  • 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie – u pacjentów z podwyższonym ryzykiem

W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się zazwyczaj 2 godziny lub 12 godzin przed operacją. U pacjentów unieruchomionych z powodu ostrej choroby zazwyczaj stosuje się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz dziennie.

Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca typu NSTEMI

Zazwyczaj stosowana dawka to 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin podskórnie. Lekarz zazwyczaj zaleci jednoczesne przyjmowanie aspiryny (kwasu acetylosalicylowego).

Zawał serca typu STEMI u osób poniżej 75 lat

  • Początkowa dawka 3000 j.m. (30 mg) podawana dożylnie
  • Jednocześnie pierwsza dawka 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała podskórnie
  • Następnie 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin podskórnie

Zawał serca typu STEMI u osób w wieku 75 lat i starszych

Zazwyczaj stosowana dawka to 75 j.m. (0,75 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin podskórnie. Maksymalna ilość leku w pierwszych dwóch dawkach wynosi 7500 j.m. (75 mg).

Hemodializa (zapobieganie skrzepom w układzie dializacyjnym)

Zazwyczaj stosowana dawka to 100 j.m. (1 mg) na kilogram masy ciała. Lek wstrzykuje się do linii tętniczej dializatora na początku sesji. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję hemodializy. W razie konieczności lekarz może podać dodatkową dawkę 50-100 j.m. (0,5-1 mg) na kilogram masy ciała.

Dobór postaci farmaceutycznej

W zależności od wyliczonej dawki lekarz dobierze odpowiednią postać leku:

  • Ampułko-strzykawki 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml – dla najniższych dawek profilaktycznych
  • Ampułko-strzykawki 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml – standardowa dawka profilaktyczna u pacjentów z podwyższonym ryzykiem
  • Ampułko-strzykawki 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml – dla pacjentów o masie ciała około 60 kg w leczeniu zakrzepów
  • Ampułko-strzykawki 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml – dla pacjentów o masie ciała około 80 kg w leczeniu zakrzepów
  • Ampułko-strzykawki 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml – dla pacjentów o masie ciała około 100 kg lub do pobierania dawek w hemodializie
  • Fiolki wielodawkowe 30 000 j.m. (300 mg)/3 ml – dla wielokrotnego pobierania dawek, szczególnie w warunkach szpitalnych

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki mogą wymagać redukcji. Lekarz dokona odpowiedniej modyfikacji schematu dawkowania w zależności od stopnia niewydolności nerek.

Przydatne zasoby