Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Busulfan |
| Postać farmaceutyczna | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Zentiva, k.s. |
| Kod ATC | L01AB01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Skutki uboczne Busulfan Zentiva
Busulfan Zentiva jako silny lek cytotoksyczny może powodować liczne działania niepożądane. Najcięższe z nich to znaczne zmniejszenie liczby krążących komórek krwi (zamierzony efekt przygotowujący do przeszczepienia), zakażenia, zaburzenia ze strony wątroby (w tym blokada żył wątrobowych), choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi oraz powikłania płucne. Ze względu na poważny charakter tych działań, pacjent wymaga regularnego monitorowania wyników morfologii krwi oraz enzymów wątrobowych.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić:
- zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi
- zakażenia różnego rodzaju
- bezsenność, lęk, zawroty głowy i depresja
- utrata apetytu, zaburzenia elektrolitowe (obniżone stężenie magnezu, wapnia, potasu i fosforanów), zwiększone stężenie cukru we krwi
- przyspieszenie rytmu serca, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skrzepy krwi
- skrócenie oddechu, wydzielina z nosa (nieżyt), ból gardła, kaszel, czkawka, krwawienie z nosa, nieprawidłowe odgłosy oddechowe
- nudności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, zgaga, dyskomfort w okolicy odbytu, płyn w jamie brzusznej
- powiększenie wątroby, żółtaczka, zatkanie żyły wątrobowej
- wysypka, swędzenie, utrata włosów
- bóle pleców, mięśni i stawów
- zwiększone wydalanie kreatyniny, dyskomfort podczas oddawania moczu, zmniejszone wydalanie moczu, krwiomocz
- gorączka, ból głowy, osłabienie, dreszcze, ból, reakcje alergiczne, obrzęk, ból lub zapalenie w miejscu podania, zapalenie błon śluzowych
- zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, porażenie jelita
Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić:
- splątanie, zaburzenia układu nerwowego
- małe stężenie sodu we krwi
- zmiany rytmu serca, obecność płynu w osierdziu, zmniejszenie pojemności minutowej serca
- zwiększenie częstości oddechów, niewydolność oddechowa, krwotoki pęcherzykowe, astma, zapadnięcie niewielkich obszarów płuca, płyn w opłucnej
- zapalenie błony śluzowej przełyku, porażenie jelit, wymioty krwią
- przebarwienia skóry, zaczerwienienie, złuszczanie się
- zwiększenie stężenia związków azotowych we krwi, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek
Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) mogą wystąpić:
- majaczenie, nerwowość, omamy, pobudzenie, zaburzenia czynności mózgu, udar krwotoczny mózgu, drgawki
- zakrzep tętnicy udowej, dodatkowe skurcze serca, zwolnienie czynności serca, znaczna utrata płynu z naczyń włosowatych
- zmniejszenie zawartości tlenu we krwi
- krwawienie z żołądka i jelita
Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):
- dysfunkcja gruczołów płciowych
- zaburzenia soczewki oka (zaćma), niewyraźne widzenie (ścieńczenie rogówki)
- objawy przekwitania oraz bezpłodność u kobiet
- ropień mózgu, zapalenie skóry, uogólnione zakażenie
- zaburzenia wątroby, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego i mocznika we krwi
- niepełny rozwój uzębienia
- nadciśnienie płucne
