Skutki uboczne Biphozyl
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Chlorek magnezu, Chlorek sodu, Dwuwodny fosforan disodu, Wodorowęglan sodu |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do hemofiltracji i hemodializy |
| Podmiot odpowiedzialny | Vantive Belgium SRL |
| Kod ATC | B05ZB |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Jak każdy preparat medyczny, Biphozyl może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Podczas terapii lekarz i pielęgniarka regularnie wykonują badania krwi i monitorują stan kliniczny w celu wczesnego wykrycia ewentualnych działań niepożądanych.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem roztworu Biphozyl (częstość nieznana – nie można określić na podstawie dostępnych danych):
- Hipokalcemia (niskie stężenie wapnia we krwi) – może powodować zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśniowe, drętwienie
- Hiperkaliemia (wysokie stężenie potasu we krwi) – może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca
- Hiperfosfatemia (wysokie stężenie fosforanów we krwi) – może powodować odkładanie się fosforanów wapnia w tkankach
- Kwasica metaboliczna (zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w osoczu) – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej
Działania niepożądane związane z samą procedurą dializoterapii (niezależnie od stosowanego roztworu):
- Hiperwolemia (zbyt duża objętość płynów w organizmie) lub hipowolemia (zbyt mała objętość płynów) – wymagają korekty szybkości ultrafiltracji
- Hipotensja (obniżenie ciśnienia krwi) – może prowadzić do zawrotów głowy, osłabienia
- Nudności i wymioty – mogą występować podczas lub po procedurze
- Kurcze mięśni – szczególnie w kończynach dolnych
Szczególne zagrożenia:
Ponieważ Biphozyl nie zawiera wapnia, istnieje ryzyko rozwoju hipokalcemii podczas terapii. W związku z tym może być konieczny dodatkowy wlew preparatów wapnia. Roztwór nie zawiera także glukozy, co może prowadzić do hipoglikemii (niskiego stężenia cukru we krwi) – w takim przypadku lekarz może zastosować roztwór zawierający glukozę lub podjąć inne środki zaradcze.
Ze względu na zawartość potasu w roztworze, po rozpoczęciu leczenia może przejściowo wystąpić wysokie stężenie potasu we krwi. W takiej sytuacji lekarz zmniejszy szybkość wlewu, a jeśli to nie pomoże, będzie musiał wstrzymać podawanie leku i ewentualnie zastosować roztwór niezawierający potasu.
Podobnie, zawartość fosforanów może prowadzić do przejściowego wzrostu ich stężenia we krwi, co również wymaga odpowiedniej reakcji medycznej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
