Interakcje Biphozyl z innymi lekami

Podczas terapii z użyciem roztworu Biphozyl należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach – zarówno na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także o suplementach diety i preparatach ziołowych. Jest to kluczowe, ponieważ procedury dializacyjne mogą wpływać na stężenie wielu substancji leczniczych we krwi.

Główne mechanizmy interakcji:

Podczas hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji może dochodzić do usuwania niektórych leków z organizmu na drodze dializy lub filtracji. W konsekwencji ich stężenie we krwi może znacząco się obniżyć, co zmniejszy skuteczność terapii. Lekarz prowadzący musi to uwzględnić i ewentualnie dostosować dawki stosowanych leków lub zmienić harmonogram ich podawania.

Szczególnie istotne interakcje:

• Dodatkowe źródła fosforanów (np. płyny do żywienia pozajelitowego zawierające fosforany) – mogą zwiększać ryzyko hiperfosfatemii. Wymaga to ścisłego monitorowania stężenia fosforanów we krwi i ewentualnej modyfikacji terapii
• Sód wodorowęglan – jeśli pacjent otrzymuje dodatkowy wodorowęglan z innych źródeł, może to zwiększać ryzyko zasadowicy metabolicznej (nadmiernej zawartości wodorowęglanów we krwi). Konieczna jest regularna kontrola parametrów równowagi kwasowo-zasadowej
• Cytrynian stosowany jako antykoagulant – w przypadku antykoagulacji cytrynianowej obwodu pozaustrojowego cytrynian jest metabolizowany do wodorowęglanu, co może obniżać stężenie wapnia w osoczu. Wymaga to monitorowania kalcemii i ewentualnej suplementacji wapnia

Leki dializowalne:

Wiele leków może być częściowo lub całkowicie usuwanych podczas procedur nerkozastępczych. Dotyczy to szczególnie substancji o małej masie cząsteczkowej, rozpuszczalnych w wodzie i słabo związanych z białkami osocza. Lekarz będzie monitorował stężenia krytycznych leków (np. antybiotyków, leków przeciwdrgawkowych) i w razie potrzeby dostosowywał ich dawkowanie.

Możliwość dodawania leków do roztworu:

Duża komora worka z roztworem Biphozyl wyposażona jest w port do wstrzykiwań, umożliwiający dodanie innych niezbędnych leków po rekonstytucji roztworu. Jednak przed dodaniem jakiegokolwiek leku lekarz musi sprawdzić jego zgodność z roztworem Biphozyl – czy nie dochodzi do zmiany zabarwienia, wytrącenia osadu, tworzenia nierozpuszczalnych kompleksów lub kryształów. Należy również upewnić się, że zakres pH roztworu (7,0-8,0) jest odpowiedni dla dodawanego leku.