Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Cefotaksym |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Kod ATC | J01DD01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Antybiotyki |
Interakcje Biotaksym z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego podawania cefotaksymu z następującymi lekami:
Substancje o działaniu bakteriostatycznym: Antybiotyki takie jak tetracyklina, erytromycyna, chloramfenikol czy sulfonamidy mogą osłabiać działanie przeciwbakteryjne cefotaksymu. Te leki działają poprzez hamowanie wzrostu bakterii, podczas gdy cefotaksym działa bakteriobójczo na aktywnie dzielące się komórki bakteryjne. Jednoczesne stosowanie może zmniejszać skuteczność terapii.
Antybiotyki aminoglikozydowe i leki moczopędne: Aminoglikozydy (np. streptomycyna, gentamycyna) oraz silnie działające leki moczopędne (np. furosemid) mogą nasilać szkodliwy wpływ na czynność nerek. Jednoczesne stosowanie tych leków z cefotaksymem zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. W przypadku konieczności takiego połączenia wymagane jest ścisłe monitorowanie czynności nerek.
Probenecyd: Lek ten zwiększa stężenie cefotaksymu w surowicy i wydłuża jego działanie poprzez hamowanie wydalania nerkowego. Może to prowadzić do przedłużenia działania antybiotyku, ale również zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Penicyliny: U pacjentów przyjmujących penicyliny istnieje możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej z cefotaksymem ze względu na podobieństwo struktury chemicznej tych antybiotyków. Osoby z udokumentowaną alergią na penicyliny mogą być uczulone również na cefalosporyny.
Ważne zalecenie: Cefotaksymu i aminoglikozydów nie należy mieszać w jednej strzykawce lub płynie do infuzji. W razie konieczności równoczesnego podawania tych leków, należy wstrzykiwać je w różne miejsca ciała. Nie zaleca się również stosowania płynów infuzyjnych zawierających wodorowęglan sodu, ponieważ cefotaksym jest niestabilny w takich roztworach.
Cefotaksym może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, powodując fałszywie dodatni wynik testów redukcyjnych na obecność glukozy w moczu oraz fałszywie dodatni wynik testu Coombsa. O stosowaniu leku należy poinformować personel laboratoryjny przed wykonaniem badań.
