Skutki uboczne Betaferon

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaInterferon beta-1b
Postać farmaceutycznaLek Betaferon dopuszczony został do obrotu na podstawie tzw. procedury scentralizowanej (UE).
Podmiot odpowiedzialnyBayer AG
Kod ATCL03AB08
ProceduraCEN
Kategorie

Działania niepożądane leku Betaferon

Na początku leczenia często występują działania niepożądane, które zazwyczaj przemijają w trakcie terapii. Do najczęstszych należą objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle stawów, złe samopoczucie, pocenie się, ból głowy, bóle mięśniowe) oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, przebarwienie, zapalenie, ból, nadwrażliwość). Można je złagodzić poprzez stopniowe zwiększanie dawki na początku terapii oraz stosowanie paracetamolu lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • Zmniejszenie liczby limfocytów, białych krwinek i neutrofilów
  • Ból głowy, bezsenność
  • Ból brzucha
  • Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
  • Wysypka, zaburzenia skóry
  • Bóle mięśni (mialgia), sztywność mięśni (hipertonia), bóle stawów
  • Parcie na pęcherz
  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
  • Objawy grypopodobne, ból, gorączka, dreszcze, obrzęki obwodowe, osłabienie

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

  • Obrzęk węzłów chłonnych, niedokrwistość
  • Niedoczynność tarczycy
  • Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, splątanie
  • Tachykardia, nadciśnienie
  • Zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie bilirubiny we krwi
  • Duszność
  • Pokrzywka, świąd, wypadanie włosów
  • Zaburzenia miesiączkowania, krwawienia między miesiączkami, impotencja
  • Martwica w miejscu wstrzyknięcia, ból w klatce piersiowej

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

  • Małopłytkowość
  • Zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi
  • Próby samobójcze, niestabilność emocjonalna
  • Drgawki
  • Zwiększenie gamma-glutamylotransferazy, zapalenie wątroby, przebarwienie skóry
  • Zespół nerczycowy, stwardnienie kłębuszków nerkowych

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • Mikroangiopatia zakrzepowa (zakrzepowa plamica małopłytkowa lub hemolityczny zespół mocznicowy)
  • Reakcje anafilaktyczne
  • Nadczynność tarczycy, zaburzenia tarczycy
  • Jadłowstręt
  • Kardiomiopatia
  • Nagła duszność (skurcz oskrzeli)
  • Zapalenie trzustki
  • Uszkodzenie wątroby, niewydolność wątroby

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):

  • Niedokrwistość hemolityczna
  • Zespół układowego przecieku kapilarnego
  • Depresja, lęk, zawroty głowy
  • Tętnicze nadciśnienie płucne
  • Nudności, wymioty, biegunka
  • Toczeń rumieniowaty polekowy
  • Potliwość

Martwica w miejscu wstrzyknięcia może być rozległa i dotyczyć zarówno powięzi mięśniowej, jak i tkanki tłuszczowej, prowadząc do powstania blizny. W niektórych przypadkach konieczne jest chirurgiczne opracowanie rany lub przeszczep skóry. Aby zmniejszyć ryzyko reakcji w miejscu wstrzyknięcia, należy stosować aseptyczną technikę wstrzykiwania i regularnie zmieniać miejsca podania leku. W razie wystąpienia przerwania ciągłości skóry z obrzękiem lub wyciekiem płynu należy skontaktować się z lekarzem przed kontynuowaniem leczenia.

Przydatne zasoby