Skutki uboczne Betaferon

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaInterferon beta-1b
Postać farmaceutycznaLek Betaferon dopuszczony został do obrotu na podstawie tzw. procedury scentralizowanej (UE).
Podmiot odpowiedzialnyBayer AG
Kod ATCL03AB08
ProceduraCEN
Kategorie

Na początku leczenia często występują działania niepożądane, które zazwyczaj przemijają w trakcie terapii. Do najczęstszych należą objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle stawów, złe samopoczucie, pocenie się, ból głowy, bóle mięśniowe) oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, przebarwienie, zapalenie, ból, nadwrażliwość). Można je złagodzić poprzez stopniowe zwiększanie dawki na początku terapii oraz stosowanie paracetamolu lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • Zmniejszenie liczby limfocytów, białych krwinek i neutrofilów
  • Ból głowy, bezsenność
  • Ból brzucha
  • Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
  • Wysypka, zaburzenia skóry
  • Bóle mięśni (mialgia), sztywność mięśni (hipertonia), bóle stawów
  • Parcie na pęcherz
  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
  • Objawy grypopodobne, ból, gorączka, dreszcze, obrzęki obwodowe, osłabienie

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

  • Obrzęk węzłów chłonnych, niedokrwistość
  • Niedoczynność tarczycy
  • Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, splątanie
  • Tachykardia, nadciśnienie
  • Zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie bilirubiny we krwi
  • Duszność
  • Pokrzywka, świąd, wypadanie włosów
  • Zaburzenia miesiączkowania, krwawienia między miesiączkami, impotencja
  • Martwica w miejscu wstrzyknięcia, ból w klatce piersiowej

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

  • Małopłytkowość
  • Zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi
  • Próby samobójcze, niestabilność emocjonalna
  • Drgawki
  • Zwiększenie gamma-glutamylotransferazy, zapalenie wątroby, przebarwienie skóry
  • Zespół nerczycowy, stwardnienie kłębuszków nerkowych

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • Mikroangiopatia zakrzepowa (zakrzepowa plamica małopłytkowa lub hemolityczny zespół mocznicowy)
  • Reakcje anafilaktyczne
  • Nadczynność tarczycy, zaburzenia tarczycy
  • Jadłowstręt
  • Kardiomiopatia
  • Nagła duszność (skurcz oskrzeli)
  • Zapalenie trzustki
  • Uszkodzenie wątroby, niewydolność wątroby

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):

  • Niedokrwistość hemolityczna
  • Zespół układowego przecieku kapilarnego
  • Depresja, lęk, zawroty głowy
  • Tętnicze nadciśnienie płucne
  • Nudności, wymioty, biegunka
  • Toczeń rumieniowaty polekowy
  • Potliwość

Martwica w miejscu wstrzyknięcia może być rozległa i dotyczyć zarówno powięzi mięśniowej, jak i tkanki tłuszczowej, prowadząc do powstania blizny. W niektórych przypadkach konieczne jest chirurgiczne opracowanie rany lub przeszczep skóry. Aby zmniejszyć ryzyko reakcji w miejscu wstrzyknięcia, należy stosować aseptyczną technikę wstrzykiwania i regularnie zmieniać miejsca podania leku. W razie wystąpienia przerwania ciągłości skóry z obrzękiem lub wyciekiem płynu należy skontaktować się z lekarzem przed kontynuowaniem leczenia.

Przydatne zasoby